محکومیت شیوا نظر آهاری به شش سال زندان در تبعید و ۷۶ ضربه شلاق

شیوا نظرآهاری، یکی از فعالان حقوق بشر، که چندی پیش با قید وثیقه از زندان آزاد شده بود، از سوی دادگاه انقلاب به شش سال زندان در تبعید و ۷۶ ضربه شلاق محکوم شده است.

به نوشته سایت اینترنتی کلمه، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب شیوا نظرآهاری را به شش سال حبس در زندان ایذه و تحمل ۷۶ ضربه شلاق محکوم کرده است.

بیشتر بخوانید:

•  شیوا نظرآهاری با افزایش میزان وثیقه به ۵۰۰ میلیون تومان آزاد شد
•  عفو بین الملل خواستار آزادی شیوا نظرآهاری شد

در این میان یکی از بستگان این فعال حقوق بشر نیز در گفت و گو با رادیو فردا صدور چنین حکمی برای خانم نظرآهاری را تایید کرده است.

شیوا نظرآهاری در سال گذشته و تنها یک روز پس از انتخابات جنجال برانگیز ریا‌ست جمهوری در ایران بازداشت شده و پس از سه ماه حبس با قرار وثیقه دویست میلیون تومانی آزاد شده بود.

وی بار دیگر در روز ۲۹ آذر ماه سال گذشته، زمانی که برای شرکت در مراسم تشییع جنازه آیت‌الله منتظری راهی قم بود، بازداشت و چند روز پیش با وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شده بود.

این عضو کمیته گزارشگران حقوق بشر، بیش از ۱۰۰ روز از دوران بازداشت خود را در سلول‌های انفرادی سپری کرده بود.

جلسه رسیدگی به اتهامات این فعال حقوق بشر، در روز سیزدهم شهریور ماه در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب برگزار شده و اتهام‌های «تبانی و اجتماع علیه امنیت ملی، اخلال در نظم عمومی و تبلغ علیه نظام و محاربه» به وی تفهیم شده بود.

انتساب اتهام محاربه به این فعال حقوق بشر و حامی حقوق کودکان در ایران با واکنش گسترده سازمان‌ها و مجامع حقوق بشری روبه‌رو شده بود.

در این میان سایت کلمه که از صدور حکم دادگاه در مورد خانم نظرآهاری خبر داده است، در گزارش خود اضافه کرده که وی درفرصت قانونی به حکم صادره اعتراض خواهد کرد.

نقد وضعیت آزادی مذاهب در ایران در جلسه مجلس اعیان بریتانیا

خبرگزاری هرانا – پنج شنبه هفته گذشته در مجلس اعیان بریتانیا جلسه ای برای بررسی ماده ۱۸ (آزادی مذاهب) اعلامیه جهانی حقوق بشر و ترویج آن در اقصی نقاط جهان برگزار شد. در این جلسه دو تن از نمایندگان این مجلس با تاکید بر وضعیت «بسیار بد» آزادی مذهب در ایران، به موارد متعدد نقض حقوق اقلیت‌های مذهبی پرداختند. این نمایندگان هم‌چنین به اعدام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ نیز اشاره کردند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز پنج‌شنبه ۱۸ شهریور ۱۳۹۵ در مجلس اعیان بریتانیا جلسه ای در مورد ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشز (آزادی مذهب) و ترویج آن در اقصی نقاط جهان برگزار شد.

ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر می‌گوید: “هر کس حق دارد که از آزادی فکر، وجدان و مذهب بهره مند شود. این حق متضمن آزادی تغییر مذهب یا عقیده و ایمان می‌باشد و نیز شامل تعلیمات مذهبی و اجرای مراسم دینی است. هرکس میتواند از این حقوق یا مجتمعاً به طور خصوصی یا به طور عمومی برخوردار باشد.”

در این جلسه «لرد کلارک نماینده  همپستد» با تاکید بر «وضعیت وحشتناک» آزادی مذهب در ایران، به گزارشات مستند نقض حقوق اقیلیت های مذهبی شامل شهروندان مسیحی، بهایی و سنی‌مذهب اشاره کرد.

وی هم‌چنین در دقایق پایانی سخنان خود به اعدام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ در ایران پرداخت و خواستار محاکمه عاملان و آمران این اعدام‌ها شد.

بعد از لرد کلارک، نماینده دیگری با نام لرد کاتر نیز با تکرار و تکمیل سخنران قبلی، به مساله سرکوب گسترده و ادامه دار اقلیت‌های مذهبی در ایران پرداخت. وی هم‌چنین بر بالا بودن آمار اعدام زندانیان نیز اشاره و آن را محکوم کرد.

مجلس اعیان بریتانیا، یا مجلس لُردها تالار دوم پارلمان بریتانیا به شمار می‌رود. پارلمان بریتانیا از پادشاه، مجلس عوام و مجلس اعیان تشکیل شده‌است.  در اکتبر سال ۲۰۰۹ مجلس اعیان ۷۲۴ کرسی داشت که ۷۸ کرسی بیش از مجلس عوام با ۶۴۶ کرسی بود.

انجمن جهانی پزشکی، محرومیت زندانیان سیاسی ایران از خدمات درمانی را محکوم نمود

انجمن جهانی پزشکی از علی‌خامنه‌ای خواسته زندانیان سیاسی ایران را از ارائه خدمات پزشکی و درمانی محروم نسازد.

به گزارش«محبت‌نیوز»انجمن جهانی پزشکی محروم کردن زندانیان سیاسی ایران از خدمات پزشکی و درمانی به عنوان یک شیوه مجازات را محکوم کرد.

«مایکل مارموت» رییس این نهاد مستقل در نامه‌ای به علی خامنه‌ای به شواهدی که در گزارش اخیر سازمان عفو بین‌الملل درج شده است اشاره کرد که با جزییات کامل، محروم کردن زندانیان سیاسی از درمان و خدمات پزشکی به عنوان یک روش تنبیهی و یا وادار کردن به اعتراف ساختگی را تشریح کرده است.

مارموت در بخشی از این نامه می‌نویسد: «ما در مورد شواهدی که در این گزارش قید شده به شدت نگران هستیم و مایلیم به شما یادآوری کنیم که حکومت جمهوری اسلامی ایران کنوانسیون حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را پذیرفته و در نتیجه موظف است تمام مفاد این کنوانسیون از جمله ماده ۱۲ که “حق برخورداری همگان از عالی‌ترین امکانات بهداشت جسم و روان” را به رسمیت شناخته است اجرا کند».

مارموت یادآوری می‌کند برخورداری از بهداشت و خدمات درمانی یکی از جنبه‌های مهم حقوق بشر است و طبق قوانین بین‌المللی افراد به خاطر زندانی بودن نباید از آن محروم شوند.

مصوبات و مقررات سازمان ملل متحد در زمینه رفتار با زندانیان اعلام می کند: «زندانیان نیز باید از همان خدمات درمانی که سایر مردم جامعه از آن برخوردار هستند بهره‌مند شوند و بدون اینکه به خاطر موقعیت قضایی و حقوقی مورد تبعیض قرار گیرند به طور رایگان به تمامی خدمات بهداشتی و درمانی دسترسی داشته باشند».

رییس انجمن جهانی پزشکی در ادامه نامه خود می‌نویسد: «محروم کردن زندانیان از خدمات درمانی مصداق بدرفتاری و آزار است و حتی می‌تواند شکلی از شکنجه و رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز قلمداد شود که در تمامی قوانین بین‌المللی حقوق بشر با صراحت کامل ممنوع شده است».

• بیشتر بخوانید: مخالفت دادستانی با تمدید مرخصی درمانی مریم نقاش زرگران

مایکل مارموت از مقامات ایران می‌خواهد محروم کردن زندانیان سیاسی از خدمات پزشکی به عنوان روش تنبیهی را متوقف کرده و تضمین دهند که در مورد مقامات و ماموران زندان از جمله کارکنان بخش پزشکی زندان‌ها که این خدمات را در اختیار زندانیان قرار نمی‌دهند تحقیقات لازم صورت گرفته و در هر موردی که تخلف آنها ثابت شود مورد پیگرد قرار گیرند.

او در بخش دیگری از این نامه به رهبر ایران می‌افزاید: «علاوه بر این از شما می‌خواهیم که هرگونه تصمیم‌گیری در مورد نیازهای پزشکی و درمانی زندانیان در خارج از زندان بر اساس دلایل و شواهد پزشکی و از سوی پزشکان صالح اتخاذ شود و مقامات غیرپزشکی حق دخالت در این زمینه را نداشته باشند».

• بیشتر بخوانید: زندانی نوکیش مسیحی مریم نقاش زرگران بدون درمان به زندان برگشت

«این تقاضاها را از انسانیت و عدالت‌خواهی شما طلب می‌کنیم و امیدواریم برای اجرای خواست‌های ما بلادرنگ اقدامات لازم را انجام دهید».

تداوم بازداشت دستکم ۲۱ شهروند مسیحی در اصفهان، تهران و فیروزکوهارسال شده در سپتامبر 8, 2016 by کمیته دفاع از حقوق پیروان ادیان

در ماه های اخیر دستکم ۳۲ شهروند مسیحی در شهر های اصفهان، تهران و فیروزکوه دستگیر شده و ۲۱ تن همچنان در بازداشت نیروهای امنیتی به سر می برند.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، یازده شهروند مسیحی در اصفهان، پنج شهروند مسیحی در تهران و پنج تن از شهروندان مسیحی در فیروزکوه، در بازداشت نیرو های امنیتی به سر می بردند.

هفت شهروند مسیحی، روز جمعه ۵ شهریورماه، از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شدند؛ پس از ساعاتی دو تن بازداشت شدگان آزاد شدند اما کنون از وضعیت پنج شهروند دیگر اطلاعی به دست نیامده است.

رامیل بت تمرز، امین نادرافشار، هادی عسکری، محمد دهنوی و امیرسینا دشتی هویت پنج شهروند بازداشتی می باشد.

همچنین در روز جمعه ۲۲ مرداد ماه، نیروهای امنیتی با یورش به یک کلیسای خانگی در اصفهان ۱۱ تن از حاضرین را به نام های محمد الیاسی، محسن خوبیاری، ادموند، محمد ملک خطایی، سمانه شهبازی فر، آرش قدسی، فاطمه امینی، مریم ذنوبی، امین آهنین، حامد سپیدکار، به همراه یک تن دیگر با هویت نامشخص، دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل کرده اند. علیرغم گذشت سه هفته از بازداشت این شهروندان تا کنون اطلاعی از وضعیت آنان به دست نیامده است.

از سویی دیگر، سه تن از مسیحیان از اعضای کلیسایی در باکو به نام های بهرام نسیبوف الخان اوغلو، یوسف فرهادوف تالت اوغلو و الدار قربانوف از سوی گروهی از مسیحیان تهرانی به کلیسای خانگی دعوت شده بودند که با ورود ماموران اطلاعات سپاه به همراه ۱۰ شهروند مسیحی ایرانی بازداشت شدند. از بین این افراد یک نوکیش مسیحی ایرانی و سه شهروند باکویی همچنان در بازداشت می برند و تاکنون از وضعیت آنان اطلاع دقیقی به دست نیامده است.

سیامک اعلایی، شهروند مسیحی و دوتابعتی ایرانی-نروژی، نیز ششم شهریورماه در تهران بازداشت و به زندان اوین منتقل شده است.

لغو مراسم سالگرد شاهرخ زمانی با تهدید وزارت اطلاعات

خبرگزاری هرانا – نزدیکان و دوستان شاهرخ زمانی، فعال کارگری که در شهریورماه سال گذشته در زندان رجایی شهر کرج فوت کرد، قصد داشتند مراسم گرامیداشت اولین سالگرد وفات وی را پنج شنبه گذشته در تهران برگزار کنند اما این مراسم با تهدید وزارت اطلاعات لغو شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، با تهدید وزارت اطلاعات مراسم اولین سالگرد فوت شاهرخ زمانی فعال کارگری که در زندان جان باخت روز پنج شنبه گذشته یازدهم شهریور ماه برگزار نشد.

یک منبع نزدیک به خانواده زمانی با اعلام این خبر به گزارشگر هرانا گفت: “قرار بود مراسم مختصری در منزل برادرزاده مرحوم زمانی در تهران برگزار شود و تعدادی از فعالان کارگری، صنفی، دوستان و آشنایان وی نیز دعوت شده بودند. اما با تماس و تهدید وزارت اطلاعات این مراسم لغو و حتی این افراد اجازه گردهم آمدن را نیز نیافتند.”

لازم به یادآوری است مورخ ۲۲ شهریورماه سال ۹۴، شاهرخ زمانی، کارگر زندانی در زندان رجائی شهر که در پنجمین سال حبس بدون مرخصی خود به سر می برد، به دلیل سکته مغزی در زمانی مابین صبح تا پیش از ظهر در زندان رجائی شهر کرج فوت کرد.

شاهرخ زمانی در شهریور ماه ۱۳۹۳ اجازه حضور در مراسم ازدواج دخترش را پیدا نکرد و در بهمن ماه ۹۳ نیز این فعال کارگری نتوانست حتی برای مدتی کوتاه در خاکسپاری و تشییع مادرش حضور داشته باشد، این در حالی بود که به دلیل دوری مسافت تبریز تا کرج وی امکان ملاقات مستمر با اعضای خانواده را نیز نداشت.

شاهرخ زمانی فعال کارگری و نقاش ساختمان آخرین بار چهاردهم خرداد ماه ۱۳۹۰ در تبریز بازداشت  شد و مدت ۳۶ روز در سلول انفرادی نگهداری شد، به گفته منابع هرانا تاریخ بازداشت رسمی وی نوزدهم خرداد ماه قید شده که نشان دهنده این است که وی به مدت ۵ روز بدون هیچ حکم قضایی و کاملا غیر قانونی بازداشت شده بود. شعبه یک دادگاه انقلاب تبریز به ریاست قاضی حملبر، شاهرخ زمانی را به اتهام تبلیغ علیه نظام و تشکیل گروه به قصد بر هم زدن امنیت ملی به ۱۱ سال زندان محکوم کرد که این حکم عینا در دادگاه تجدید نظر تأیید شد.

پس از پایان بازجویی ها در تاریخ ۲۷ مهر ماه ۱۳۹۰ با قرار وثیقه ی ۲۰۲ میلیون تومانی از زندان مرکزی تبریز آزاد و پس از مدت کوتاهی در تاریخ ۲۴ دی ماه همراه با محمد جراحی در محل کارش دستگیر و برای اجرای حکم به زندان مرکزی تبریز منتقل شد.

در ابتدای ورود به زندان تبریز به طور غیر قانونی وی را بیش از یک ماه در بند قرنطینه ی زندان نگه داشتند، وی در اعتراض به این عمل مجددا دست به اعتصاب غذا زد و پس از مدتی به بند مالی زندان تبریز منتتقل شد. وی در طول مدت حبس خود در این زندان بارها از بندی به بند دیگر منتقل شده و مورد آزار و اذیت قرار گرفت. در نهایت وی را به بند ۱۵ متادون که مخصوص معتادین بوده و به لحاظ بهداشتی نیز وضعیت نامساعدی دارد، منتقل کردند.

در تاریخ ۷ خرداد ماه ۱۳۹۱ وی را به طور غیر قانونی و بدون حکم قاضی با دست بند و پابند از زندان تبریز خارج کرده و به زندان یزد منتقل کردند. در هفدهم مرداماه وی مجددا به زندان تبریز بازگردانده شد و در نهایت در تاریخ ۲۲ مهر ماه به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد.

شاهرخ زمانی بار دیگر در تاریخ ۱۷ شهریور ماه ۱۳۹۲ از زندان رجایی شهر کرج به تبریز منتقل شده و در شعبه‌ی ۲ دادگاه انقلاب تبریز به اتهام توهین به رهبری محاکمه و متعاقبا به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری دیگر محکوم شد.

این کارگر زندانی در روز ۲۰ اسفند ماه ۱۳۹۲ به زندان قزلحصار کرج انتقال یافت و در اعتراض به این انتقال دست به اعتصاب غذا زد. پس از اعتصاب غذا مسئولان وی را مجددا در تاریخ ۲۵ فروردین ماه ۱۳۹۳ به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل کردند.

این فعال کارگری پیش از این نیز در سال ۱۳۷۲ به اتهام فعالیت غیرعلنی در سندیکای نقاشان بازداشت شده و حدود ۱۸ ماه زندانی شده بود.

شاهرخ زمانی عضو هیات مدیره کمیته پیگیری برای ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری و هیات بازگشایی سندیکای کارگران ساختمان و نقاشان، در بند سیاسی زندان رجایی شهر کرج پنجمین سال حبس بدون مرخصی خود را سپری می کرد.

مصدومیت و تبعید زندانیان سیاسی بهنام موسیوند و علی معزی

خبرگزاری هرانا – شب گذشته در سالن ۱۰ بند ۸ زندان اوین، درپی تنش و درگیری میان تنی از زندانیان عادی و سیاسی این بند، زندانی سیاسی بهنام موسیوند مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت و از ناحیه سر زخمی شد. از سوی دیگر علی معزی دیگر زندانی سیاسی این بند در پی اعتراض به مسئولین بند، صبح امروز به زندان رجایی‌شهر کرج تبعید شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شب گذشته میان زندانیان عادی و سیاسی ساکن در سالن ۱۰ بند ۸ زندان اوین تنش روی‌داد.

یک منبع نزدیک به این زندانیان سیاسی با اعلام این خبر به گزارشگر هرانا گفت “تنش شب گذشته بین تنی از زندانیان سیاسی و عادی به خشونت فیزیکی منجر شد، در این بین بهنام موسیوند از ناحیه سر دچار شکستگی شد و به بهداری بند منتقل شد”.

علی معزی دیگر زندانی سیاسی این بند نیز که به مسئولین بند در این مورد اعتراض کرده بود، صبح امروز به زندان رجایی‌شهر کرج تبعید شد. این موضوع را نیز باید اضافه کرد که آقای معزی از سلامت جسمانی خوبی برخوردار نیست و به دلیل مشکل روده هایش دچار خونریزی مداوم است.

علی معزی از تومور مثانه، بیماری پروستات و ناراحتی کلیوی رنج می برد و با مخالفت مسئولین با مرخصی وی جهت درمان و اعزام به بیمارستان روبروست و از رسیدگی پزشکی در طول مدت زندان محروم بوده است.

لازم به یاد آوری است که آقای معزی در پرونده ای جدید در زندان به تبلیغ علیه نظام متهم شده است، او در آذرماه سال گذشته به شعبه بیست و هشت دادگاه انقلاب احضار و مجددا توسط قاضی مقیسه به یک سال حبس تعزیری محکوم شده و در این دادگاه از حق وکیل نیز محروم بوده است. وی همچنین پیش از این یک بار دیگر با همین اتهام در دادگاه کرج محاکمه شده بود.

آقای معزی که سابقه بازداشت و زندان در دهه ۶۰ را نیز دارد، در پاییز ۸۷ دستگیر و به دو سال حبس تعزیری و سه سال حبس تعلیقی محکوم شده بود که پس از تحمل دو سال حبس در زندان رجایی شهر و آزادی از زندان، مجددا در خرداد ماه سال ۹۰ بازداشت شد.

این زندانی سیاسی به اتهام هوادارى از سازمان مجاهدین خلق به چهار سال حبس محکوم شده بود که تا پیش از تشکیل پرونده جدید قرار بود فروردین ماه سال ١٣٩۴ آزاد شود. نامبرده سپس بصورت غیابی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.

بهنام موسیوند، فعال مدنی که در پرونده ای همراه با آرش صادقی، گلرخ ایرائی و نوید کامران به تحمل یکسال حبس تعزیری محکوم شده بود با احتساب اجرایی شدن محکومیت دوسال حبس تعلیقی از بابت پرونده پیشین، برای تحمل سه سال حبس تعزیری روز دوشنبه ۲۴ خرداد خود را به زندان اوین معرفی کرد و به سالن ۱۰ بند ۸ این زندان منتقل شد.

بند هشت «بدترین بند زندان اوین» و «تبعیدگاه جدید زندانیان سیاسی اوین» توصیف شده است که در آن تعداد زیادی از زندانیان سیاسی و امنیتی بر خلاف اصل تفکیک جرائم در ازدحامی فوق العاده و بدون امکانات و شرایط بد بهداشتی به همراه زندانیان غیرسیاسی نگهداری می شوند و اعتراضات مکرر زندانیان و خانواده ها نیز تا کنون راه به جایی نبرده است.

نوکیش مسیحی ابراهیم فیروزی وارد چهارمین سال حبس خود شد

ابراهیم در حالی وارد چهارمین سال حبس غیر قانونی خود میشود که حتی یک ساعت از حق مرخصی خارج از زندان و یا حق ملاقات با مادر بیمار خود که مبتلا به سرطان میباشد محروم بوده است.

ابراهیم فیروزی فعال مسیحی ۳۰ ساله شهریور ماه سال ۹۲ دستگیر شده است سابقه بازداشت های متعددی به علت فعالیتهای مسیحی دارد و پیش‌تر نیز از سوی دادگاه انقلاب رباط کریم بخاطر اتهاماتی مانند تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ، راه اندازی و هدایت تشکل انحرافی تبشیر مسیحیت، ارتباط با عناصر ضد انقلاب خارج نشین و شبکه های ضد انقلاب خارجی و راه اندازی سایت مسیحی، به یک سال زندان و دو سال تبعید به شهرستان محروم و مرزی سرباز محکوم شده بود. اما باوجود اینکه از ۲۳ دی ماه سال گذشته دوران محکومیتش به پایان رسید ولی همچنان در انتظار حکم پرونده جدید به سر می برد.

ابراهیم در حالی وارد چهارمین سال حبس غیر قانونی خود میشود که حتی یک ساعت از حق مرخصی خارج از زندان و یا حق ملاقات با مادر بیمار خود که مبتلا به سرطان میباشد محروم بوده است،[در اینجا رنجنامه مادر این نوکیش مسیحی را مشاهده کنید] (لازم به ذکر است هفته گذشته پس از سه سال مادر این نوکیش مسیحی موفق به ملاقات با فرزند خود شده است)کمتر کسی از غیرت و وفاداری این نوکیش مسیحی زندانی نسبت به باور و اعتقادش به عیسی مسیح بی اطلاع است.

ابراهیم متولد ۸/ ۱۰/ ۱۳۶۵ درشهر همدان است و چهارمین فرزند  و اولین فرزند پسر خانواده در سن ۱۰ سالگی  پدر خود را در اثر حادثه رانندگی از دست داد، دوران نوجوانی خود را صرف خانواده کرد و به کار مشغول شد.

وی از طریق شبکه های ماهواره ای با مسیحیت آشنا شد. کشمکش های بسیاری را طی کرد تا در نهایت مسیح را در قلب خود دریافت نمود و احساس کرد که دیگر آن انسان قبلی نیست و خداوند مسیر جدید و مهمی برای او گشوده است .

ابراهیم تمام وقت آزاد خود را به مطالعه کتاب مقدس و بررسی مسیحیت پرداخت و عشق خدمت به خداوند عیسی مسیح در او شعله گرفت . ابتدا خدمت خود را با خرید انجیل و پخش آن در اطرافیان خود آغاز نمود و مدتی بعد با جوامع مسیحی آشنا شد که آنها بیشتر توانستند او را در این عشق یاری کنند. چون ابراهیم تا سوم راهنمایی درس خوانده بود امکان دانشگاه رفتن برایش نبود اما در دانشکده مجازی ۲۲۲ ثبت نام نمود و از این طریق توانست آموزش های فراوانی ببیند سپس با کانون یوحنای رسول در تهران آشنا شد و ۱سال دیگر در این مدرسه کاتولیک تحصیل کرد تا اینکه در ۲۸/۱۰/۱۳۸۹ وزارت اطلاعات او را به دلیل توزیع انجیل و تشکیل کلیسای خانگی بازداشت و در نهایت به ۱۰ماه حبس محکوم نمود.

او با اینکه می دانست دوباره بازداشت می شود ولی با عشقی که به خداوند عیسی مسیح پیدا کرده بود همچنان به فعالیت های عقیدتی خود ادامه می داد. این اتفاق در تاریخ ۱۷/ ۱۲/ ۱۳۹۱  رخداد و ماموران وزارت اطلاعات وی را در محل کار، دستگیر کرده و به جرم تبلیغ مسیحیت,و به یک سال زندان و دو سال تبعید به شهرستان سرباز واقع در استان سیستان و بلوچستان محکوم کردند .

اما این محکومیت ها وزارت اطلاعات را راضی نکرد و آنان دست به پرونده سازی با اتهامات سنگین تر زدند و در نهایت ۵ سال حبس در حکم بعدی از شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران گرفتند تا این محکومیت ها ارزش وقت و هزینه ای که برای ابراهیم می گذارند را داشته باشد.

ابراهیم فیروزی در دادگاه ها خود را هموراه مسیحی نوکیش معرفی نموده  و مدعی است که هیچکدام از قوانین جمهوری اسلامی ایران را زیر پا نگذاشته است و مخالفتی نیز با حکومت ندارد اما چون حکومت ایران سعی دارد جلوی پخش شدن انجیل نجات بخش را بگیرد با اتهامات ناروا و ناحق و غیر واقعی، سنگ جلوی پای او می اندازند.اکنون سه سال از محکومیت غیر قانونی این نوکیش مسیحی   می گذرد و هنوز حکم ۵ سال بدوی وی معلوم نشده است و وی در زندان رجایی شهر زندگی مشقت بار خود را با ایمان قلبی و وفاداری به باور و اعتقاد مسیحی خود میگذراند.