زنان یک جامعه را محدود کنید ... زنان یک جامعه را محدود کنید، آن ها را تو سری خور و حقیر کنید، تمسخرشان کنید ، کاری کنید تا بزرگترین آرزویشان ازدواج و بزرگترین هنرشان آشپزی و خیاطی باشد، بلایی بر سر آن ها بیاورید تا از اجتماع بترسند، تخم تفکری در ذهن پدرانشان بکارید تا ایمان بیاورند دخترانشان را باید در قفس پرورش دهند، کتاب علم و قلم و چکش را از دخترانشان بگیرید و به جای آن ملاقه و سوزن و انجیل به دستانشان بدهید، با جوانانشان کاری کنید که از جنس مخالفشان دور باشند ولی تمام تفکرشان پیش آن ها، و هر کسی که برای آزادی زنان تلاش کرد را بنده شیطان و دشمن خدا بنامید که او دشمن ما، و ما خدای زمین هستیم. من تضمین میدهم چنين جامعه ای هزار سال هم بگذرد، پیشرفت نخواهد کرد‌. از کتاب: چگونه جهان را اداره کنیم وينستون چرچیل حسن روحانی: با نظر من تصمیم گرفته شد حجاب اجباری شود کتاب خاطرات حسن روحانی جلدِ۱، صفحهٔ ۵۷۲

بازداشت موقت یوسف ندرخانی و جمعی از دگراندیشان مذهبی (غیر تثلیثی)توسط ماموران امنیتی

با ورود نابهنگام نیروهای امنیتی به یک اجتماع از گروه مسیحیان غیر تثلیثی، یوسف ندرخانی و همسرش به طور موقت بازداشت شدند.اما همچنان از سرنوشت برخی دیگر از افراد این گروه اطلاع دقیقی  در دست نیست.

به گزارش آژانس خبری مسیحیان ایران «محبت نیوز» ، با ورود نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به اجتماع جمعی از دگر اندیشان مذهبی موسوم به “کلیسای ایران” در شهرستان رشت، پنج تن از اعضای این جمع از جمله یوسف ندرخانی بازداشت شدند.

منابع خبری در رشت تائید کرده اند که در روز جمعه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۵ (۱۳ مه ۲۰۱۶) با ورود نابهنگام نیروهای امنیتی به یک اجتماع از گروه مسیحیان غیر تثلیثی ، علاوه بر یوسف ندرخانی و همسرش فاطمه (تینا) پسندیده، یکی از اعضا دیگر این گروه به نام “یاسر مسیب‌زاده” و دو نفر دیگر به اسامی “صاحب فدائی” و “محمدرضا امیدی” با نام مستعار یوهان نیزبازداشت شده اند.

گزارشات منتشره حاکی از آن است که یوسف ندرخانی و همسرش در پایان روز آزاد شدند. اما سه نفر دیگر همچنان در مکان نامعلومی تحت بازداشت بسر می برند.

منابع خبری همچنان تائید کرده اند که سه نفر دربازداشت مانده دارای سوابق دستگیری هستند که این موضوع می تواند باعث سخت گیری بیشتر در مورد آنها بشود. با توجه به داشتن سابقه بازداشت‌های کوتاه و طولانی مدت از سوی نهادهای امنیتی در مورد این افراد، احتمال به جریان افتادن پرونده‌های گذشته آنها اکنون وجود دارد.

به عنوان نمونه یاسر مسیب‌زاده پیش از این در سال ۱۳۹۳در بازداشت و زیر بازجوئی نهادهای امنیتی بود. وی سرانجام پس از یک ماه در بازداشت با سپردن تعهد از زندان آزاد می گردد.
گزارشهای دیگر از رشت حاکی از آن است که هم زمان با این یورش نیروهای امنیتی، ماموران لباس شخصی به خانه ۸ تن دیگر از اعضای این گروه ( که نامشان منتشر نشده ) مراجعه کردند و ضمن بازرسی منزل آنها، برخی وسایل شخصی و کتب مذهبی آنها را توقیف کردند.

• یوسف ندرخانی از بازداشت تا آزادی

یادآور میشود که یوسف ندرخانی مهرماه سال ۱۳۸۸ به اتهام ارتداد بازداشت شد و تا شهریور ۱۳۹۱ زندانی بود. پرونده او در اسفند ۱۳۹۰ جهت اجرای حکم اعدام به اتهام ارتداد به دایره اجرای احکام ارسال شد. ولی با کمپین های وسیعی که کلیساهای مسیحی جهان به نفع او به راه انداختند، سرانجام قوه قضائیه جمهوری اسلامی مجبور شد این حکم را در سال ۱۳۹۱ بشکند و او را زندان آزاد کند. جهانی شدن ابعاد پرونده یوسف ندرخانی همچنین باعث رهائی همسرش نیز شد. فاطمه پسندیده، همسر یوسف ندرخانی که پیشتر به حبس ابد محکوم شده بود، در نهایت در مهرماه سال ۸۹ از اتهامات وارده تبرئه گردید و از زندان لاکان رشت آزاد شد.

• بهنام ایرانی

از اعضای دیگر این گروه بهنام ایرانی است. بهنام ایرانی که برای اولین بار در سال ۱۳۸۵ دستگیر شده بود و پس از مدتی آزادی موقت از سال ۱۳۹۰ تا کنون در زندان می باشد، پیش از این وی محکوم به تحمل یک سال حبس قطعی و ۵ سال حبس تعلیقی بود. او که مشغول گذراندن آخرین روزهای دوران ۵ سال حبس تعلیقیش در زندان کرج می باشد بر اساس رای دو سال قبل دادگاه انقلاب به ۶ سال حبس دیگر نیز برای اتهام جدید خود محکوم شده است. هنوز مشخص نیست این زندانی دگر اندیش که بیمار و نیازمند مراقبت های پزشکی نیز هست باید تا چند وقت دیگر در زندان بماند.

• فرقه مسیحان غیر تثلیثی

لازم به ذکر است که منشاء مسیحیان غیر تثلیثی که پیروان “ادوارد برانهام” هستند در ایران از شهر رشت می باشد. افراد اصلی این گروه از جمله بهروز صادق خانجانی و یوسف ندرخانی و بهنام ایرانی ابتدا از اعضای کلیسای جماعت ربانی رشت بودند. آنها بعد از باور یافتن به عقاید دگر اندیشانه متفاوت با جامعه مسیحیان ایران از آن کلیسا جدا شدند و با بدعت گذاری بٌعد فعالیت خود را با پشتیبانی یک گروه از مسیحیان غیر تثلیثی خارج از ایران به شهرهای کرج، شیراز و اصفهان گسترش دادند و نام گروه “کلیسای ایران” را بر خود نهادند.
همانطور که گفته شد، گروه موسوم به “کلیسای ایران” پیرو “ادوارد برانهام” واعظ آمریکائی معروف قرن بیستم می باشند. این گروه اصل پایه ای الهیات مسیحی به نام “تثلیث” را قبول نداشته و تعمید گرفتن مسیحیان ایرانی را در نام پدر، پسر و روح القدس را درست نمی دانند. از این رو آنان را غیر”تثلیثی” نیز می نامند. آنها هیچگونه ارتباطی با بدنه اصلی کلیسای مسیحی ایران ندارند.
به نظر می رسد که همین عقاید ویژه آنها درباره مسیحیان، آنان را به سوژه های خوبی برای دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی تبدیل کرده است تا به خیال خودشان با مطرح نگهداشتن نام این افراد از طریق دستگیری و آزار آنها باعث ایجاد سردرگمی در بین نوکیشان مسیحی ایرانی بشوند.
اما با توجه به کم اثر بودن این تبلیغات بین مسیحیان راستین ایران و حمایت مکرر مسیحیان و فعالان مسیحی از بازداشت شدگان دگر اندیش و درخواست آزادی آنها، به نظر می رسد دستگاههای اطلاعاتی که انتظار چنین برخوردی را نداشتند اکنون می خواهند با رفتارهای سختگیرانه تر نسبت به این گروه اندک، پافشاری بیشتری بر نقشه های بی حاصل خود را نشان دهند.

گزارش تکمیلی از بازداشت نوکیشان مسیحی در رشت

خبرگزاری هرانا – صبح امروز دست‌کم پنج نوکیش مسیحی از جمله کشیش یوسف ندرخانی در شهر رشت دستگیر شدند. سه تن از آنان هنوز در بازداشت به سر می برند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز صبح در مراسم کلیسایی در رشت با حمله ماموران وزارت اطلاعات، کشیش یوسف ندر خانی به همراه همسرش فاطمه پسندیده (تینا) و سه نوکیش مسیحی دیگر را بازداشت کردند.

اسامی دیگر بازداشت شدگان عبارت است از: یاسر مسیب زاده (مسئول کلیسا) و دو شهروند دیگر به نام‌های صاحب فدائی و محمد وفادار.

بنا براین گزارش، کشیش یوسف ندرخانی و همسرش آزاد شده‌اند اما سه تن دیگر هم‌چنان در بازداشت نیروهای امنیتی به‌سر می برند.

بررسی حقوق بشر در ایران و عربستان؛ نشستی با حضور احمد شهید

خبرگزاری هرانا ـ آقای شهید که در جلسه‌ای با موضوع حقوق بشر در ایران و کشورهای همسایه شرکت کرده بود، در پاسخ به بی بی سی فارسی گفت که “اگر سیاست‌های روشنی برای همه باشد که نشان دهد حقوق بشر جدی گرفته شده است، آن وقت می‌توان گفت همه پیام را گرفته‌اند.”

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از بی بی سی، او با اشاره به عنوان و ماموریت خود گفت که نگاه به وضعیت حقوق بشر در کشورهای همسایه ایران وظیفه او نیست اما گفت که به نظر او اگر مسئله حقوق بشر در کل منطقه مورد توجه قرار بگیرد، همه از آن سود می‌برند.

نشست “حقوق بشر در ایران: در زمینه منطقه و نقد سازنده” در شهر واشنگتن و به میزبانی اندیشکده “شورای آتلانتیک” برگزار شد.

احمد شهید در این جلسه در پاسخ به این سوال که چرا با وجود موارد متعدد نقض حقوق بشر در عربستان یا ترکیه گزارشگر ویژه‌ای از سوی سازمان ملل برای این کشورها تعیین نشده است، گفت که این کشورها “هوشمندانه” عمل کرده‌اند و به سازمان ملل اجازه داده‌اند که برای تحقیق به آن کشورها برود و بینشان همکاری وجود دارد.

او گفت که ایران، سالها به سوال‌های سازمان ملل در امور مربوط به حقوق بشر پاسخی نمی‌داده است و حالا تازه شروع کرده به پاسخ دادن: “وقتی که هیچ ارتباطی با یک کشور وجود ندارد و وقتی هیچ اطلاعاتی نمی‌دهند، نگرانی‌هایی به وجود می‌آید، مخصوصا وقتی که خود مردم ایران از سازمان ملل می‌خواهند برای پاسخ دادن به این مسائل ساز و کاری را تعبیه کند.”

در این نشست درباره مسائلی چون “حکم‌های سنگین برای روزنامه‌نگاران” و همین طور بازداشت ایرانی‌هایی که دو ملیت دارند صحبت شد و درباره حقوق اقلیت‌های قومی و زبانی سوال‌هایی پرسیده شد.

‘حقوق بشر مقایسه‌ای نیست’

باربارا اسلاوین، مدیر بخش ایران در شورای آتلانتیک، گفت: “ایرانی‌ها همیشه اعتراض می‌کند که وقتی صحبت از حقوق بشر می‌شود، همپیمانان آمریکا مانند عربستان سعودی و مصر، اسرائیل و ترکیه از قلم می‌افتند. برای همین ما از سارا لی خواستیم در این نشست باشد تا درباره کل منطقه صحبت بشود.”

سارا لی ویتسون، مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در سازمان دیدبان حقوق بشر، در این جلسه گفت اثربخشی تحریم‌های ناقضان حقوق بشر، وقتی بیشتر می‌شوند که محدود به یک کشور خاص نشوند.

خانم ویتسون، همچنین گفت که مانند ایران، در عربستان سعودی هم منتقدان و وکلایشان دادگاهی و مجازات می‌شوند و این رویه مختص ایران نیست.

او به جز مسائل حقوق بشری داخلی عربستان به حملات این کشور به یمن هم اشاره کرد و گفت بمباران‌های یمن “فاجعه” به بار آورده است: “حملات هوایی سعودی‌ها در یک سال گذشته باعث شصت درصد از کشتارها در یمن شده است. حدود سه هزار و پانصد نفر.” به گفته خانم ویتسون عربستان از سلاح‌های “غیرقانونی” مانند “بمب خوشه‌ای” در مناطق شهری یمن استفاده می‌کند، در جاهایی مانند بازار.

با این حال خانم ویتسون گفت که با مقایسه کشورها در زمینه حقوق بشر موافق نیست: “اگر در کشوری ده هزار نفر شکنجه می‌شوند، به صد نفری که در کشور دیگری شکنجه می‌شوند احساس بهتری نمی‌دهد.”

او گفت حقوق بشر نسبی نیست و به صورت کمی اندازه گیری نمی‌شود.

عربستان و ایران ‘هر دو پاسخگو باشند’

خانم ویتسون گفت که نشستی از این دست برای دادن تصویری از وضعیت حقوق بشر در یک منطقه خوب است اما مقایسه‌ای انجام نمی‌شود.

هادی قائمی، از کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران، از دیگر شرکت کنندگان جلسه گفت وقت صحبت از کشوری در منطقه‌ای مانند خاورمیانه، “نمی توانیم آن کشور را کاملا از شرایط منطقه‌ای‌اش جدا بررسی کنیم.”

آقای قائمی در مورد واکنش مقام‌های ایرانی در مورد گزارش‌های حقوق بشری گفت: “وزارت خارجه ایران همیشه دغدغه‌های حقوق بشری را کنار می‌زند و می‌گوید چرا به عربستان توجهی نمی‌کنید.”

او گفت از ویژگی‌های این جلسه یکی هم این است که دولت ایران ببیند اگر ما در مورد ایران حرف می‌زنیم، سازمان‌هایی هم هستند که درباره عربستان و یمن فعالیت می‌کنند.

آقای قائمی گفت عربستان و ایران هر کدام جای خودشان را دارند و هر دو باید به نگرانی‌های مربوط به حقوق بشر پاسخ دهند.

عفو بین‌الملل: امیر امیرقلی فعالی که در ایران به دو دهه زندان محکوم شده

خبرگزاری هرانا – سازمان عفو بین الملل در بیانیه‌ای با عنوان «امیر امیرقلی، فعالی که در ایران به دو دهه زندان محکوم شده» ضمن برشمردن موارد متعدد نقض حقوق این فعال مدنی و وضعیت نامناسب سلامت وی، از مقامات ایرانی خواست تا او را بدون قید و شرط آزاد کنند و اطمینان دهند که او از شکنجه و رفتار نامناسب در امان است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سازمان عفو بین الملل با ذکر «دو دهه» محکومیت زندان امیر امیرقلی فعال چپگرای زندانی با اشاره به حبس طولانی وی در ایران در اوایل سال ۲۰۱۶ خواستار اقدام فوری در مورد وضعیت این زندانی سیاسی شده است.

در بیانیه سازمان عفو بین‌الملل آمده‌است: “امیر امیرقلی فعال ایرانی در اوایل سال ۲۰۱۶ با اتهاماتی در رابطه با فعالیت های مسالمت‌آمیزش، به دنبال یک دادگاه یک‌ساعته به ۱۹ سال و شش‌ماه زندان محکوم شده است. او در شرایطی بسیار نامناسب در زندان اوین نگهداری می‌شود و منتظر تاریخ دادگاه تجدیدنظر است.”

عفو بین‌الملل با ذکر اتهامات امیر امیرقلی که نام رسمی‌اش علی امیرقلی‌ است و مقادیر حبس‌های صادره به دلیل فعالیت‌های مسالمت آمیز مدنی و حقوق‌بشری از جمله تجمع در مقابل دفتر سازمان ملل در حمایت از مردم تحت محاصره کوبانی در سوریه و ارتباط با زندانیان در ادامه و همچنین شرکت در یادبود خاوران یادآوری کرد “امیر امیرقلی در دسامبر ۲۰۱۴ توسط ماموران وزارت اطلاعات در یکی از خیابان‌های تهران دستگیر شد. سپس در سلول‌های انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین بدون دسترسی به وکیل یا خانواده‌اش به مدت ۵۶ روز نگهداری شد. تقریبا پس از یک‌ماه از دستگیری‌اش اجازه پیدا کرد در تماس تلفنی مختصری با خانواده‌اش صحبت کند. او در آوریل ۲۰۱۶ در اعتراض به نگهداری‌اش برخلاف اصل تفکیک جرائم دست به اعتصاب غذای ۱۸-روزه زد. عفو بین‌الملل با توجه به شواهدی که دارد می داند که وی به دلیل بیماری پانکراس بایستی تحت مراقبت و آزمایش مداوم قند خون قرار گیرد اما از مراقبت‌های پزشکی مورد نیاز محروم بمانده‌ است.”

سازمان عفو بین الملل از مقامات ایران خواست امیر امیرقلی را بدون قید و شرط و فورا آزاد کنند و اطمینان دهند که او از شکنجه و رفتار نامناسب در امان است. مقامان ایرانی باید اطمینان دهند که او به وکیل و درمان مورد نیاز پزشکی دسترسی دارد و اصل تفکیک جرائم بر اساس استانداردهای سازمان ملل متحد در موردش رعایت می شود.

امیر امیرقلی فعال دانشجویی سابق و زندانی سیاسی بند هشت زندان اوین، در دی‌ماه ۱۳۹۴ به اتهام «توهین به مقدسات»، «توهین به رهبری»، «اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی»، «اخلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمعات» و «تبلیغ علیه نظام» از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به ۲۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. طبق ماده ۱۳۴ قانون مجازات و با تجمیع جرائم، حداکثر هفت سال و نیم از این مجازات قابلیت اجرا دارد. پرونده وی تاکنون جهت برگزاری دادگاه تجدیدنظر تعیین شعبه نشده است.

ال دیاریو اسپانیا: دادگاه‌های ناعادلانه، حبس و شلاق برای هنرمندان و فعالان در ایران

خبرگزاری هرانا – ریس کُربالن کاستجون عضو تیم ایران سازمان عفو بین الملل اسپانیا در مقاله‌ای به دادگاه‌ها و احکام ناعادلانه در ایران برای فعالان و هنرمندان پرداخته و با ذکر نام کیوان کریمی، آرش صادقی و گلرخ ایریایی، آنان را مثالی از مردم ایران خوانده که از حقوق اولیه خود همچون آزادی بیان و دادگاه عادلانه محروم هستند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ریس کُربالن کاستجون عضو تیم ایران سازمان عفو بین الملل اسپانیا در مقاله ای در نشریه “ال دیاریو” به دادگاه‌ها و حکم‌های ناعادلانه حبس و شلاق برای هنرمندان و فعالان در ایران پرداخته است.

آقای کاستجون مقاله اش را با تداعی واقعیت زندگی در ایران شروع کرده و می‌نویسد: “محکومیت و زندان هنرمندان صرفا به دلیل استفاده از حق آزادی بیان با برگزاری محاکمه های کاملا ناعادلانه؛ این حقیقت زندگی در ایران است.”

نویسنده مقاله همچنین به نمایش مستند کیوان کریمی در فستیوال فیلم مستند پونتو د ویستا اشاره می کند که نخستین پخش این فیلم در اسپانیا بود و بیان می کند که چطور این فیلمساز ایرانی به خاطر این مستند به حبس و شلاق محکوم شده‌است.

عضو تیم ایران سازمان عفو بین الملل اسپانیا در ادامه می نویسد علی‌رغم انتظارات باز شدن فضا و بالارفتن آزادی‌های مدنی با رویدادهای اخیر، مقامات ایران به محکومیت و زندانی کردن تعداد زیادی هنرمند، روزنامه‌نگار و فعال مدنی ادامه می‌دهند. محکومیت‌هایی که اغلب بر اساس فاکتورهایی‌ست که با تعریف «جرم» فاصله زیادی دارند، عفو بین الملل بر این باور است این تعاریف مخدوش برای محدود کردن تلاش‌های مسالمت‌آمیز و استفاده از حق آزادی بیان به کار گرفته می‌شوند.

وی با آوردن مثال دیگری از این محکومیت‌ها، به آرش صادقی فعال سابق دانشجویی و همسرش گلرخ ایریایی با محکومیت‌های به ترتیب ۱۵ و ۶ سال حبس به دلیل فعالیت‌های‌شان در شبکه‌های اجتماعی و عدم پذیرش وکیل دلخواه‌شان در دادگاه تاکید می کند: “کیوان کریمی، گلرخ ایریایی و آرش صادقی… این اسامی منعکس کننده تمام مردم ایران هستند که هنوز تا امروز حق تضمین شده برخورداری از دادگاه عادلانه را ندارند و همگی تنها برای انجام حق مسالمت‌آمیز آزادی بیان مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند.