۱۳۹۵ آبان ۲۰, پنجشنبه

اسماعیل عبدی در منزلش در تهران دستگیر شد

 اسماعیل عبدی عضو هیات مدیره‌ی کانون صنفی معلمان تهران و معلم ریاضیات مدارس اسلامشهر،صبح روز١٩ آبان ماه ٩٥ دستگیر شد.
بنا به گزارش حقوق معلم و کارگر، صبح روز (نوزدهم آبان ماه)، شش تن ازماموران امنیتی در حالیکه از ارائه ی کارت شناسایی و مجوز امتناع کرده اند دبیر پیشین کانون را تهران در منزل شخصی اش دستگیر کرده اند.
پیش از این دادگاه تجدید نظر حکم شش سال حبس اسماعیل عبدی را تایید کرده بود.

۱۳۹۵ آبان ۱۸, سه‌شنبه

جامعه بین المللی بهایی از پلمب محل کسب بهاییان ایران در مقیاسی بی‌سابقه خبر داد

خبرگزاری هرانا – جامعه بین المللی بهایی در بیانیه‌ای روزگذشته ۷ نوامبر (۱۷ آبان) از پلمب بیش از ۱۰۰ محل کسب بهاییان در شهرهای مختلف ایران به دلیل تعطیلی در مناسبت مذهبی خبر داد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، جامعه بین‌المللی بهایی در این بیانیه نوشت “بیش از ۱۰۰ مرکز تجاری بهاییان در شهرهای ساری، قائمشهر و بندر عباس، بعد از تعطیلی موقت به مناسبت مذهبی بهاییان در روزهای ۱ و ۲ نوامبر (۱۱ و ۱۲ آبان)، توسط نهادهای حکومتی ایران پلمب شدند.”
جامعه بین المللی بهایی تاکید کرد این اقدام تاسف بار علیرغم آن صورت گرفته که در بیانیه های گزارشگر ویژه سازمان ملل برای آزادی دین و عقیده، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، وکلای برجسته ایرانی (عبدالکریم لاهیجی و شیرین عبادی) و نامه درخواست تجدیدنظر در این اقدامات از سوی جامعه بین المللی بهاییان به رئیس جمهور ایران، خواسته شده به این سرکوب اقتصادی پایان داده شود.
جامعه بین المللی بهایی روز سه شنبه ۴ آبان‌ماه در بیانیه‌ای خطاب به حسن روحانی گفت بود که تلاش‌های ایران برای سرکوب این اقلیت با شدت ادامه دارد و علیرغم قول های حسن روحانی رئیس جمهور ایران برای پایان تبعیض مذهبی و بهبود حقوق بشر از بعضی جهات شدت یافته هرچند از شیوه های کمتر عیان آن استفاده می شود.
بانگی دوگال نماینده ارشد جامعه بین المللی بهایی در سازمان ملل گفت: “در مجموع آنچه ما شاهد بوده ایم تغییر کلی در تاکتیک های دولت ایران ظاهرا به عنوان بخشی از تلاش برای مخفی کردن اقدامات برای نابود کردن جامعه بهایی به عنوان یک بدنه زنده از چشم جهانیان بوده.”
او افزود: “درحالی که بازداشت ها و زندانی کردن ها یقینا ادامه یافته، دولت بیش از پیش بر شیوه های بی سروصداتر سرکوب مثل تبعیض اقتصادی، آموزشی و و فرهنگی تکیه کرده.”
حکومت ایران بهائیت را یک دین رسمی قلمداد نمی کند و آن را “فرقه ظاله” می خواند.

۱۳۹۵ آبان ۱۷, دوشنبه

آخرین وضعیت ۹ زندانی در اعتصاب غذا / نامه سرگشاده ده زندانی از اوین

خبرگزاری هرانا – ۹ زندانی سیاسی و عقیدتی در زندان‌های تبریز، اوین و رجایی شهر با مطالبات مختلفی از پنج روز تا بیش از یک‌ماه است که در اعتصاب غذای اعتراضی به سر می ‌برند. در این بین حال عمومی برخی از این زندانیان نامناسب گزارش شده است. از سه زندانی سیاسی زندان تبریز، رسول رضوی، مرتضی مرادپور که به ترتیب در سی‌وپنجمین و چهاردهمین روز اعتصاب غذا به سر می‌برند، طی روزهای گذشته به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شدند. حسین علی‌محمدی اما هم‌چنان در زندان مرکزی تبریز نگهداری شده و در پنجمین روز از اعتصاب غذا است. در زندان اوین، وحید صیادی، آرش صادقی، دو برادر هنرمند مهدی و حسین رجبیان و علی شریعتی به ترتیب بیست‌وسومین، پانزدهمین، یازدهمین و هشتمین روز از اعتصاب غذای خود را پشت سر گذاشتند. از سوی دیگر وکیل محمدعلی طاهری زندانی عقیدتی زندان اوین بیش از یک ماه پیش، از اعتصاب غذای اعتراضی وی خبر داد، اما پس از آن هیچ اطلاعات جدیدی از سرنوشت این زندانی به دست نیامده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، رسول رضوی، مرتضی مرادپور، محمدعلی طاهری، وحید صیادی، آرش صادقی، دو برادر هنرمند مهدی و حسین رجبیان، حسین محمدعلی و علی شریعتی، نه زندانی سیاسی و عقیدتی در زندان‌های تبریز، رجایی شهر کرج و اوین با تاریخ های متغیری از  پنج روز تا بیش از یک‌ماه در اعتصاب غذای اعتراضی به سر می ‌برند.
رسول رضوی زندانی سیاسی زندان تبریز از روز دوشنبه ۱۲مهرماه در اعتراض به احکام صادره دادگاه انقلاب و فشار نیروهای امنیتی در خصوص روند پرونده خویش دست به اعتصاب غذای نامحدود زده است. این زندانی که سی‌وپنجمین روز از اعتصاب را پشت سرگذاشته، در پی درد شدید معده و بی حالی مفرط چندین بار متوالی به بند بهداری زندان تبریز منتقل و مورد درمان قرار گرفته بود. در آخرین خبر این زندانی سیاسی به همراه مرتضی مرادپور دیگر زندانی در اعتصاب غذای این زندان، به زندان رجایی‌شهر کرج تبعید شدند.
در رجایی شهر، مرتضی مرادپور دیگر زندانی سیاسی در یازدهمین روز اعتصاب غذای خود به سر می برد. این زندانی که از چهارم آبان ماه دست به اعتصاب غذا زده، روز یازدهم آبان توسط مسئول اندرزگاه، مامورین انتظامات و وکیل بند در بند ۱۲ زندان مرکزی تبریز مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود. یکی از نزدیکان آقای مرادی از ضرب و شتم مجدد وی هنگامی که قصد شکایت ازین موضوع را داشت، خبر داد. آقای مراد پور پس از چند روز بی خبری مشخص شد در روزهای گذشته همراه رسول رضوی از زندان تبریز به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شده است.
هم‌چنین در زندان تبریز، حسین علی‌محمدی نیز از روز سیزدهم آبان به اعتصاب غذا کنندگان این زندان پیوست و در پنجمین روز از اعتصاب غذای خود به سر می‌برد.
لازم به توضیح است، روز ۱۱ آبان بدنبال توهین به یک زندانی خارجی تبعه لهستانی در زندان تبریز و دخالت حمایتی تعدادی از زندانیان سیاسی این زندان، حسین علی محمدی و مرتضی مرادپور توسط مسئولین زندان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.
گفته می‌شود، در این ضرب و شتم ها حسین علی‌محمدی از ناحیه سر دچار شکستگی و خونریزی شده و مرتضی مرادپور نیز بیهوش شد. پس از این واقعه آقای علی محمدی و آقای مرادپور به طور تنبیهی به بند ویژه منتقل شدند. آقای علی‌محمدی به بند ۱۲ (عمومی)منتقل شده و در اعتراض به ضرب و شتم، اقدام به اعتصاب غذا کرده است.
حسین علی‌محمدی ضمن تسلیم شکایت کتبی خود از سلطانی رئیس اندرزگاه، از ادامه اعتصاب غذا تا رسیدگی کامل قضائی در دادگاه صالحه خبر داده است.
آرش صادقی کنشگر مدنی زندانی در سالن ۱۰ بند هشت زندان اوین نیز از روز سوم آبان‌ماه در اعتراض به بازداشت همسرش گلرخ ابراهیمی ایرایی، دست به اعتصاب غذا زده است. این زندانی سیاسی پانزدهمین روز اعتصاب غذا را پشت سرگذاشته، با  فشار خون ۱۰ روی هشت، ۶ گیلوگرم (از ۶۸ به ۶۲) کاهش وزن دارد. مقامات امنیتی و قضایی در زندان اوین در دیدارهای جداگانه با آقای صادقی و همسرش خانم ایرایی گفته‌اند تا زمانی که آرش در اعتصاب غذاست از ملاقات با یکدیگر محروم خواهند بود. آرش صادقی کتبا از تزریق سرم خودداری کرده است.
وحید صیادی نصیری دیگر زندانی سیاسی در بند هشت زندان اوین از ۲۳ روز پیش، تاریخ ۲۵ مهرماه، در اعتراض به ۱۳ ماه بلاتکلیفی پرونده خود در اعتصاب غذا به سر می برد. آقای صیادی با اتهامات «توهین به مقدسات، توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام» در دادگاه بدوی به ۸ سال حبس محکوم شد. اما با گذشت ۱۳ ماه از تاریخ صدور حکم اولیه و اعتراض وی، هنوز هیچ حکمی از دادگاه تجدیدنظر دریافت نکرده است.
آقای صیادی در ابتدای شروع اعتصاب ۹۳ کیلو وزن داشت، اما در حال حاضر با ۱۰ کیلو کاهش به ۸۳ کیلوگرم رسیده است. فشار خون این زندانی ۱۰ روی ۸ گزارش شده است.
یک منبع نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی به این خبرگزاری گفت: “وحید طی روزهای گذشته به دفتر حفاظت منتقل شده و وی را تهدید کرده اند که اگر به اعتصاب غذایت ادامه دهی به زندان فشافویه منتقل خواهی شد. باید کتبا بنویسی که اعتصاب نیستی و او نیز می گوید من اعتصاب خواهم بود اما برای جلوگیری از انتقال تنبیهی امضا می کند، اما بار دیگر به دفتر می رود و می نویسد اعتصاب هستم حتی اگر به فشافویه منتقل شوم و امضا می کند.”
دوبرادر هنرمند زندانی در زندان اوین، مهدی و حسین رجبیان، که به طور تنبیهی از هم جدا شده و در بندهای هفت و هشت این زندان نگهداری می شوند، از روز جمعه ۷ آبان در اعتصاب غذا هستند. این دو برادر که یازدهمین روز اعتصاب خود را پشت سر گذاشته اند با افت فشار و کاهش وزن روبرو هستند. فشار خون حسین رجبیان ۱۰ روی ۸ بوده، با ۴ کیلو کاهش وزن دچار بی حسی دست و پا می شود و مهدی رجبیان با ۳ کیلو کاهش وزن (۶۸ به ۶۵) با فشار خون متغیر ۱۰ و ۹ روی ۸ مواجه است. روز دوازدهم آبان وی به دلیل «خون بالا آوردن» به بهداری منتقل شد. در بهداری به وی گفته شده خونریزی معده دارد و باید به بیمارستان منتقل شود، که در این بین با پزشک بهداری دچار درگیری فیزیکی شده و توسط این پزشک مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است. مهدی رجبیان درحال حاضر در اعتصاب دارو نیز به سر برده و از پزشک مذکور شکایتی را تنظیم کرده است. وی پس از آن نیز خون بالا آورده است. این دو برادر نیز همراه با نگارش مکتوبی از تزریق سرم خودداری کرده اند.
برادران رجبیان روز پنجم ماه جاری با نگارش نامه‌ای در خصوص آنچه که در طول این چند ماه در زندان بر آن‌ها گذشته، در مورد اعتصاب غذای اعتراضی ماه گذشته و «فریب» توسط یک مقام قضایی، محرومیت از دیدار با وکیل و دیگر موارد حقوق نقض شده‌شان سخن گفته و از همه هنرمندان جهان خواستار نشان دادن «واکنشی مسالمت آمیز در شأن هنر» و تنها نگذاشتن‌شان شده‌ و از اعتصاب غذای مجدد و مصمم در آینده ای نزدیک خبر داده بودند.
یک منبع نزدیک به این دو برادر هنرمند زندانی به گزارشگر هرانا گفته بود: “خانواده رجبیان که نگران اعتصاب غذا و وضعیت سلامت مهدی و حسین هستند به دادستانی مراجعه کرده و با رفتار تند دادستان مواجه شده اند. به آن‌ها گفته شده خواسته برادران رجبیان غیر معقول است و هیچ جوابی نداده اند. از سوی دیگر در داخل زندان نیز افسر نگهبانی و رئیس زندان اوین با رفتاری تهدید آمیز از دو برادر خواسته اند اعتصابشان را بشکنند و به هیچ وجه اخبار اعتصاب غذایشان به بیرون درز نکند، در غیر این صورت عواقب ناخوشایندی در انتظارشان است.”
علی شریعتی، فعال سیاسی که روز دهم آبان‌ماه «درحال انجام کار اداری در شهرداری» بازداشت و برای تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکومیت خود به بند هشت زندان اوین منتقل شد، از بدو ورود در اعتراض به این اقدام دست به اعتصاب غذا زده است. این زندانی که هشتمین روز اعتصاب را گذرانده، طی روزهای اخیر قند و نمک را نیز قطع کرده و به همین دلیل با افت فشار (۹ روی هشت) روبرو بوده و تعادل خود را از دست داده است.
یک منبع نزدیک به زندانیان سیاسی در اعتصاب غذا در بند هشت زندان اوین به گزارشگر هرانا گفت: “این زندانیان مجبورند برای چک کردن فشار و وزن خود چهار طبقه شامل ۱۴۵ پله را طی کنند که این موضوع در افت فشارخون و انرژی آنها تاثیر مستقیم دارد، در صورتی که کادر پزشکی وظیفه دارد جهت چک زندانیان در اعتصاب غذا به بند آنها مراجعه کند.”
شایان ذکر است روز جاری تعداد ده تن از زندانیان بند هشت شامل «سعید جوکار، آرش مجدایی، احمد افضلی، نصرالله لشنی، نوید کامران، امیر امیرقلی، پیمان میرزایی، داوود کربلایی، صبری حسن پور و کوروش زعیم»، با نگارش نامه ای حمایت خود را از زندانیان در اعتصاب غذای این بند اعلام و از مسئولین خواستار رسیدگی به خواسته ها و وضعیت آنان شدند.
در این نامه آمده است: “انسان فاقد از عقاید و باورهایش، بنابر نفس انسان بودن دارای حق و حقوقی است طبیعی و بدیهی که در دنیای امروز تحت عنوان حقوق بشر باید رعایت شوند. به طبع، زندانیان از این حقوق که بعضا در در داخل ایران تحت حقوق زندانیان به آنها اشاره و تاکید شده است، برخوردارند. اما متاسفانه برخلاف عنوانهای مصوب این حقوق رعایت نمی شود. نقض این حقوق باعث شده برخی از زندانیان سیاسی اقدام به اعتصاب غذا نمایند. بازداشت های طولانی، اطاله روند دادرسی، برگزاری دادگاههای غیرعلنی و بدون وکیل مدافع، صدور احکام غیابی، ندادن فرصت مناسب به متهم جهت دفاع، صدور احکام سنگین و بی توجهی به تناسب جرم وحکم، رد درخواست های اعاده دادرسی، طولانی شدن زمان آزادی مشروط، عدم رعایت تفکیک جرایم در زندانها، بی توجهی به وضعیت بهداشت و درمان زندانیان، از جمله موارد نقض حقوق آنهاست.”
این زندانیان تاکید کردند: “مهدی رجبیان که مشکوک به بیماری ام اس است، بی توجهی به روند درمانش، آرش صادقی که در اعتراض به صدور حکم غیابی و غیرقانونی و عدم فرصت دفاع به همسرش و ایراد ماهوی در دادگاه که یکی از اتهاماتش باید در دادگاه کیفری رسیدگی می شده و نه دادگاه انقلاب، نحوه بازداشت و عدم پذیرش اعاده دادرسی وی (گلرخ ابراهیمی ایرایی) و علی شریعتی که در اعتراض به حکم خود و بی توجهی به اعاده دادرسی و … هم اکنون در اعتصاب غذا به سر می برند، بی توجهی به مطالبات برحق و قانونی این دوستان، وقتی فزونی می گیرد که هیچ یک از مسئولین کمترین توجهی به آنها و چرایی اعتصابشان نمی کند و بیش از دو ماه، دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی، آقای حاجی لو، به بند هشت زندان اوین حتی قدم هم نگذاشته.”
درپایان این نامه آمده است: “ما امضا کنندگان به منظور حمایت و همراهی مطالبات بر حق و قانونی اعتصاب کنندگان، فارغ از هر فکر و عقیده و گرایشی که دارند، به مسئولین نسبت به وضعیت خطیر آنها تذکر داده و تقاضا داریم که به وضعیت آنها رسیدگی و نسبت به مطالبات و خواسته هایشان توجه داشته باشند.”
از سوی دیگر آقای علیزاده طباطبایی، وکیل محمدعلی طاهری زندانی عقیدتی زندان اوین یک ماه پیش از اعتصاب غذای اعتراضی وی خبر داد، اما از آن پس، هیچ اطلاعی از سرنوشت این زندانی در دست نیست.
محمود علیزاده طباطبایی از وکلای محمدعلی طاهری با اعلام صدور منع تعقیب برای موکلش گفته بود که به دنبال آزادی آقای طاهری هستیم. این وکیل دادگستری بصورت ضمنی اعتصاب غذای موکلش را که آقای طاهری از آن با عنوان “روزه” یاد کرده، تایید کرده بود.
سازمان عفو بین الملل در دو بیانیه جداگانه در روزهای ۲۹ مهرماه و ۵ آبان با عناوین «بی خبری از محمدعلی طاهری، زندانی در اعتصاب غذا» و «محمدعلی طاهری کجاست؟» نسبت به بی‌خبری از آقای طاهری، بنیانگذار گروه عرفان حلقه، که در اعتصاب غذا به سر می‌برد، ابراز نگرانی کرده بود. این سازمان از حکومت ایران خواسته بود ضمن اطلاع رسانی در مورد وضعیت و محل نگهداری وی، فورا و بدون قید و شرط این زندانی عقیدتی را آزاد کنند.




۱۳۹۵ آبان ۱۵, شنبه

طبق گزارش سازمان‌های حقوق بشری شدت جفا بر کلیساها در ایران افزایش داشته است

آمار ارائه شده از سوی نهادهای حقوق بشری با استناد به شواهد و مستندات داخل ایران اقلیت‌های دینی در ایران با تبعیض زیادی مواجه هستند.
به گزارش «محبت‌نیوز» طبق اصل ۱۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی«ایرانیان مسیحی ، زرتشتی و کلیمی تنها اقلیت دینی شناخته می‌شوند که در حدود قانون در انجام مراسم دینی خود آزادند و در احوال شخصیه و تعلیمات دینی بر طبق آیین خود عمل می‌کنند».
اصل ۲۳ نیز تاکید کرده «تفتیش عقاید ممنوع است و هیچ‌کس را نمی‌توان به صرف داشتن عقیده‌ای مورد تعرض و مؤاخذه قرار داد».
نوکیشان مسیحی تحت فشار بیشتری قرار گرفتند
طبق آخرین گزارش احمد شهید گزارشگر ویژه حقوق بشر ایران که روز سی ام سپتامبر ۲۰۱۶ در هفتاد و یکمین اجلاس عمومی سازمان ملل متحد در صحن علنی منتشر شد در یک سال گذشته (منتهی به پاییز ۲۰۱۶) اقلیت‌های مذهبی در ایران همچنان با محدودیت‌های شدید روبرو هستند.
پیروان ادیان به رسمیت شناخته شده، مانند مسیحیان  (به ویژه کسانی که در گذشته مسلمان بودند)، و آنهایی که به رسمیت شناخته نشده، مانند آیین بهایی، با محدودیت‌های شدید و تبعیض روبرو هستند و طبق گزارش‌ها برای انجام مسالمت‌آمیز اعتقادات مذهبی خود تحت پیگیرد قضایی قرار می‌گیرند.
دولت اتهامات در زمینه ایجاد محدودیت برای اقلیت‌های مذهبی، از جمله مسیحیان را رد کرده و مدعی است که کلیساهای خانگی به فعالیت‌های غیرقانونی مشغول هستند، چون مجوز لازم را از مقامات دولتی دریافت نکرده‌اند. دولت همچنین ادعا می‌کند که “نیازهای مسیحیان ایران برآورده شده و هیچ نیازی به تاسیس یا ایجاد کلیسای جدید، از جمله کلیسای خانگی وجود ندارد”. (بخش پ| بند ۷۱)
از جفاهای اعمال شده برای مسیحیان و دیگر اقلیت‌های دینی در ایران ممنوعیت ساختن بناهای مذهبی است که پس از انقلاب اسلامی اقلیت‌ها با آن روبرو شدند، طوری که حتی مرمت و تعمیرات اساسی داخل کلیساها نیز علاوه بر مجوزهای معمول مربوط به شهرداری نیاز به تاییدیه نهادهای امنیتی هم هست. همچنان که در دی ماه سال ۹۴ پس از آنکه ۱۳ نوکیش مسیحی در یک کلیسای خانگی هنگام دعا دستگیر شدند، مالک ساختمان که در آن دوران خارج از کشور بوده احضار شده است.
تارنمای فارسی بی‌بی‌سی به تازگی گزارشی در مورد محدودیت اقلیت‌های دینی برای تاسیس بناهای مذهبی در ایران منتشر کرد که بخشی از آن گزارش مربوط به مسیحیان بود.
نمانیده مجلس شورای اسلامی: همین میزان کلیسا کفایت می‌کند
در گزارشی به نقل از روبرت بگلریان، نماینده ارامنه جنوب ایران در دوره‌های هفتم، هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی نوشته شده «من ندیده‌ام که قانون خاصی در این زمینه وجود داشته باشد. البته با توجه به تمرکز جمعیت ارامنه در شهرهایی که هستند کلیساهای فعلی کفایت می‌کند و تاکنون پیش نیامده که ما بخواهیم درخواست تأسیس کلیسا داشته باشیم یعنی برخورد عملی برای ما پیش نیامده که مراجعه بکنیم برای تاسیس و ببینیم چه برخوردی می‌شود».
او با اشاره به تاریخی بودن اکثر کلیساها در ایران می‌گوید:«کلیساهای تاریخی مورد توجه دولت هستند و طبیعتن جامعه ارامنه و نمایندگان هم پی‌گیر هستند مثل کلیسای کادورس مقدس در آذربایجان شرقی یا کلیسای وانک در اصفهان که به طور مستمر مراجعه کننده دارند و جنبه توریستی دارند، حوزه اداری جامعه ارامنه هم آنجا است. تعمیرات را خود جامعه ارامنه انجام می‌دهد اما کلیساهایی که ثبت جهانی هستند اگر نیاز باشد میراث فرهنگی هم کمک می‌کند. اما در مورد کلیساهایی که بعد تاریخی ندارند جامعه ارامنه هوشیار است و توجه می‌کند. محدودیتی هم برای بازسازی از طرف حکومت تا حالا وجود نداشته اما کلیسای جدیدی احداث نشده است».
بگلریان به رشد منفی جمعیتی جامعه ارامنه ایران به دلیل مهاجرت اشاره می‌کند و می‌گوید:«با توجه به رشد منفی جمعیتی که جامعه ارامنه دارند نیازی به ساخت کلیسا نکردیم که درخواستی بدهیم و مشکلی پیش بیاید.»
کلیسای جدید ساخته نشده است
یوناتن بت کلیا، نماینده ایرانیان آشوری و کلدانی در مجلس ایران هم می‌گوید که در زمینه مرمت کلیساها هیچ وقت مشکلی وجود نداشته اما کلیسای جدیدی در این سال‌ها در ایران ساخته نشده است. به گفته او «کلیساهایی که جزو میراث فرهنگی هستند خود میراث فرهنگی کمک می‌کند که ترکیب اولیه اش حفظ و حراست شود، خود میراث فرهنگی می‌آید اگر جایی خراب شده باشد با سیستم قبلی حتی آجری کنده شود شماره گذاری و مرمت می‌کند. ما آشوری‌ها در ارومیه شاید بالای ۱۰۰ کلیسا داریم. در تمامی روستاهای ارومیه داریم و به جرئت می‌توانم بگویم ۷۰ درصد این کلیساها مرمت شده‌اند. بالاخره کلیساها قدیمی هستند ۶۰۰ و ۷۰۰ و ۸۰۰ سال قدمت دارد و احتیاج به نگهداری و مرمت دارند. شاید در خیلی روستاها محله آشوری نشین هم نداریم ولی کلیسا مرمت شده و نگهداری شده. ولی کلیسای جدید نساخته‌ایم کلیسایی بوده که به طور کل از بنا برداشته شده و مجدد ساخته شده به طور مثال در ارومیه کلیسا هم کف بود برداشتند دوباره دو طبقه ساختند یا سقف کلیسای آشوری حضرت مریم برداشته شد و مجدد ساخته شد. ولی نرفته‌ایم برای ساخت کلیسای جدید».
او در عین حال می‌گوید: «بعضی جاها کلیسا نداریم مثل شاهین شهر اصفهان که محله آشوری‌نشین هست ولی کلیسا نیست و در یک خانه‌ای به عنوان نمازخانه، مراسم نیایش و دعا انجام می‌شود».
نگرانی از آمار بالای تغییر دین
به طور مشخص هیچ یک از نمایندگان مجلس در جمهوری اسلامی اجازه بیان واقعیت کلیساهای فارسی زبان را ندارد، اما آنطور که مشخص است نگرانی از افزایش کلیساهای خانگی به ویژه در بین روحانیون و مراجع شیعه زیاد است. مشهورترین این انتقادات شاید اظهارات جعفر سبحانی، از مراجع تقلید باشد که پس از اعلام خبر مسیحی شدن ۶۰۰ جوان در نیشابور مدعی شد «دشمنان نظام جمهوری اسلامی تلاش دارند تا با دادن پول و امکانات مردم از تشیع برگردند و در منطقه کلیساهای خانگی تشکیل دهند».
افزایش گرایش به مسیحیت
در سال‌های گذشته سازمان جهانی «درهای باز» طی گزارشی اعلام کرد؛ ۴۰ سال پیش تنها حدود ۲۰۰ نوکیش مسیحی که از اسلام به مسیحیت گرویده بودند در ایران زندگی می‌کردند. به طور میانگین تخمین زده می‌شود که بیش از ۳۷۰ هزار مسلمان که به مسیحیت گرویدن در ایران زندگی کنند که این آمار از میزان پناهندگان مسیحی ایرانی در کشورهای اروپایی قابل تایید است.
جدای از این نوکیشان مسیحی، کلیساهای سنتی آشوری و ارمنی هم در ایران هستند تخمین زده میشود جمعیت این اقلیت مذهبی  ۷۰ هزار نفر باشد. کلیساهای سنتی اجازه دارند که مراسم خود را به زبان خودشان داشته باشند، اما از بشارت دادن به مسلمانان فارسی زبان منع می شوند. آمار رسمی دولت ایران نشان می دهد که حدود ۲۰۰ هزار مسیحی در ایران ساکن هستند.

۱۳۹۵ آبان ۱۳, پنجشنبه

ادامه بازداشت تعدادی از فعالان فضای مجازی در سقز

خبرگزاری هرانا – تعدادی از فعالان شبکه موبایلی تلگرام در سقز به واسطه همسویی با احزاب مخالف نظام همچنان در بازداشت به سر می‌برند.
به گزارش هرانا به نقل از آژانس خبری موکریان، تیم سایبری یکی از نهادهای امنیتی شهرستان سقز، در دو هفته اخیر، حداقل ٣٠ تن از مدیران و اعضای گروه‌های شبکه موبایلی تلگرام را به جهت تبلیغ و همسویی فعالیت‌هایشان با احزاب مخالف نظام شناسایی و احضار کرد.
بیشتر افراد احضار شده با دادن تعهد کتبی آزاد شده‌اند اما “غریب شریف‌زاده“، “کامل شریف‌زاده” و “هیوا دست‌باز” به دلیل نقش مدیریتی در گروه‌ها و کانال‌های تلگرامی تا این لحظه در بازداشت هستند.
فعالان محلی می‌گویند: افرادی با هویت ناشناس وارد این گروه‌ها و کانال‌ها شده، از کامنت‌های‌ افرادی که احضار شدند و لیست اسامی اعضای گروه‌‌ها و کانال‌ها عکس گرفته‌اند و این عکس‌ها روی پرونده هریک از افراد مذکور به عنوان مدرک جرم ضمیمه شده است.
سال گذشته، مرکز جرایم سازمان یافته سایبری وابسته به سپاه پروژه ای به نام «عنکبوت ١» اجرا کرد که تعدادی از گردانندگان صفحات فیسبوکی بازداشت شدند و در مجموع ١٠ نفر به ۴۵ سال زندان محکوم شدند.
اردیبهشت امسال در پروژه «عنکبوت ٢»، حدود ١٧٠ نفر از گردانندگان صفحه‌های مدلینگ در اینستاگرام احضار و ٨ نفر بازداشت شدند.
«گرداب» وبسایت مرکز بررسی جرایم سازمان یافته سپاه، دوم شهریور امسال اعلام کرد تعداد ۴۵٠ نفر که در “حوزه‌های ضد امنیت، چرخه مدلینگ مجرمانه و توهین به عقاید دینی” در تلگرام، واتساپ و اینستاگرام فعالیت داشتند، احضار شده‌اند



۱۳۹۵ آبان ۱۱, سه‌شنبه

ضرب و شتم زندانیان سیاسی، حسین علی‌محمدی و مرتضی مرادپور

خبرگزاری هرانا ـ ماموران انتظامات اندرزگاه بند ۱۲ محکومین زندان تبریز اقدام به ضرب و شتم شدید زندانیان سیاسی این بند کردند .در پی این رویداد حسین علی‌محمدی از ناحیه سر دچار شکستگی و خونریزی شده و مرتضی مرادپور نیز بیهوش شده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از اویان نیوز، امروز سه‌شنبه۱۱آبان۹۵ در بند ۱۲ محکومین زندان مرکزی تبریز در پی اعتراض حسین علی‌محمدی به تحقیر یک زندانی تبعه کشور لهستان از طرف دیگر محکومین مورد حمله و ضرب و شتم زندانیان قرار گرفته است.
پس از اطلاع مسئولان اندرزگاه بند این فعال مدنی آذربایجانی مجدداَ مورد ضرب و شتم جمعی انتظامات که توسط «سلطانی» مسئول این اندرزگاه و از میان زندانیان  هر بند برگزیده میشوند قرار گرفته و از ناحیه سر دچار شکستگی و خونریزی گشته است.
نهایتاً حسین علی‌محمدی با وجود جراحات از ناحیه سر، به بند ویژه زندان مرکزی تبریز منتقل شده است.
مرتضی مرادپور دیگر محبوس سیاسی این بند نیز پس از اعتراض به این عملکرد مسئولین بند، مورد ضرب و شتم ماموران انتظامات قرار گرفته و برای مدتی دچار بیهوشی شده است.
مرتضی مرادپور از روز سه‌شنبه۴ آبان ۹۵ و در اعتراض به عدم اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی در پرونده خود و ممانعت از آزادیش در اعتصاب غذا بسر میبرد.
وی پس از به هوش آمدن همچنان در بند ۱۲ محکومین نگهداری میشود.
زندان مرکزی تبریز علی‌رغم تاکید اساسنامه داخلی سازمان زندانها مبنی بر اصل تفکیک جرائم، فاقد بند سیاسی بوده و محبوسین سیاسی-عقیدتی با زندانیان جرائم خطرناکی مثل قتل عمد و سرقت مسلحانه در یک محل نگهداری میشودند.
 زندان مرکزی تبریز به لحاض تراکم زندانی و امکانات رفاهی جزو بدترین زندانهای ایران بحساب میآید.