حبیب الله لطیفی؛ سایه مرگ در نهمین سال زندان

خبرگزاری هرانا – حکم اعدام حبیب الله لطیفی زندانی سیاسی محکوم به اعدام، علیرغم وعده های مسئولین کماکان پابرجاست. او در نهمین سال حبس خود همچنان بلاتکلیف و بدون مرخصی و حتی محروم از ملاقات حضوری با خانواده، در زندان مرکزی سنندج نگهداری می شود.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حبیب الله لطیفی زندانی سیاسی و دانشجوی سال آخر رشته مهندسی صنایع که در شهریور سال ۹۴ حکم اعدامش متوقف شده بود همچنان در نهمین سال حبس خود بدون امکان مرخصی و حنی ملاقات حضوری با خانواده در زندان سنندج بسر می برد.

تاکنون هیچ حکم دیگری که حاکی از تغییر حکم اعدام باشد به او ابلاغ نشده است. این در حالی است که سال گذشته هرانا از قول وکیل وی آقای محمد صالح نیکبخت گزارش کرده بود که پس از «تقاضاهای مردمی» و «عفو رهبری» مجازات این زندانی سیاسی به زودی از اعدام به مجازات دیگری تبدیل خواهد شد.

یکی از نزدیکان آقای لطیفی دراین‌باره به گزارشگر هرانا گفت: “بعد از این همه سال هنوز هیچ تغییری در وضعیت حبیب به وجود نیامده، به خانواده اش می گویند حکم اعدامش متوقف شده اما هنوز حکم جدیدی به آنها نشان داده نشده است. مرخصی که به هیچ عنوان به او نمی دهند، ملاقات های وی با خانواده اش هم فقط کابینی است و ملاقات حضوری ندارد.”

حبیب الله لطیفی دانشجوی سال آخر رشته مهندسی صنایع در دانشگاه ایلام، روز اول آبان سال ۱۳۸۶ بازداشت شد و پس از تحمل بیش از سه ماه انفرادی و شکنجه جسمی از سوی شعبهٔ اول دادگاه انقلاب اسلامی سنندج به ریاست قاضی حسن بابایی به اتهام محاربه و افساد فی الارض به اعدام محکوم شد.

حکم اعدام او با اعتراض وکلای او برای دادگاه تجدیدنظر ارسال شده بود اما در زمستان‌‌‌ همان سال، دادگاه تجدید نظر نیز حکم اعدام را تایید کرده و حکم برای تجدیدنظر نهایی به دیوان عالی کشور ارجاع و در آنجا نیز به تایید رسید.

سرانجام در سال ۹۴ و در هشتمین سال حبس ِ بدون مرخصی وی اعلام شد با پیگیری مردم و عفو رهبری حکم اعدام وی متوقف شده است.

درگیری مسلحانه در ایرانشهر؛ کشته شدن رئیس اداره جرائم جنایی

خبرگزاری هرانا ـ عصر روز پنجشنبه در خیابان روزبه (امام علی) درگیری بین ماموران و افراد ناشناسی رخ داده که در نهایت به کشته شدن ستوان یکم تقی زاده رئیس اداره جرائم جنایی منجر شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کمپین فعالین بلوچ، سایت های داخلی نیز این درگیری را “با اشرار مسلح سابقه دار” عنوان کرده اند اما از بیان جزئیات بیشتر خود داری کرده اند.

منابع محلی از زخمی شدن چند تن دیگر نیز گزارش داده اند اما وبسایت های داخلی در نقل قول از مسئولان امنیتی به این موضوع اشاره ایی نکرده اند.

تا کنون از جزئیات بیشتر این درگیری اطلاعی در دست نیست.

نگهداری کودکان در زندان خشونت علیه آنان است

خبرگزاری هرانا ـ عضو ارشد مرجع ملی حقوق کودک گفت که یکی از تذکرات و ملاحظات کمیته حقوق کودک سازمان ملل (CRC) نسبت به مسائل کودکان در کشور ما موضوع نگهداری کودکان همراه مادر در زندان است و این کمیته تاکید داشته که ما نباید کودکان را در زندان‌ها نگهداری کنیم.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایلنا، منصور مقاره عابد در واکنش به سخن رئیس سازمان زندان‌ها مبنی بر حضور ۲۰۰ تا ۲۵۰ کودک همراه با مادر در زندان‌ها گفت: “محیط زندان محل تجمع مجرمان وبزهکاران است که با محدودیت‌های ویژه‌ای از آنان نگهداری می‌شود لذا نگهداری از کودکان در زندان آسیب‌هایی به دنبال دارد”.

وی از نگهداری کودکان در زندان ودر کنار مادران به عنوان نوعی خشونت علیه کودکان یاد کرد و افزود: “نگهداری کودکان همراه با مادران، در محیط بسته بندهای نسوان یا بندهای نگهداری از زنان مجرم آسیب‌های خاص خود را دارد، لذا هر قدر تعداد این گروه از کودکان در زندان‌ها کمتر شود بهتر است”.

مقاره عابد با اشاره به اینکه در زمان شیردهی و تا سن ۲سالگی نمی‌توان کودک را از مادر جدا کرد، گفت: “بعد از سن ۲ سالگی ماندن کودک در زندان و در کنار مادرش باید به عنوان آخرین راه تلقی شود. به عبارت دیگر در مرحله اول کودک باید به دست اعضای خانواده‌اش سپرده شود و در صورت فقدان خانواده به سازمان‌های حمایتی همچون سازمان بهزیستی واگذار شود”.

عضو ارشد مرجع ملی کودک بر ضرورت ایجاد مهدهای کودک در جوار زندان زنان و نه در داخل آن تاکید و خاطرنشان کرد: “حضور کودکان دراین مهد‌ها باعث می‌شود که آنان ساعاتی را از زندان جدا شوند و در محیط جامعه قرار گیرند”.

این فعال حقوق کودک با یادآوری اینکه در این خصوص آئین نامه‌هایی نیز تدوین شده است، اظهارکرد: “اطلاع دارم که در گذشته تفاهم نامه‌ای میان سازمان زندان‌ها و سازمان بهزیستی وجود داشت که براساس آن این کودکان به مهدهای کودک خارج از زندان معرفی و در آنجا نگهداری شوند”.

وی با بیان اینکه چنین اقدامی هزینه‌هایی نیز همچون هزینه آمد وشد این کودکان را در بردارد، ادامه داد: “همچنین مسئولیت نگهداری از کودکان در مهدهای کودک می‌تواند مسائلی را در پی داشته باشد. اما آنچه مهم است در نظرگرفتن منافع عالی کودک است که این منافع ایجاب می‌کند ضمن حفظ رابطه کودک و مادر شرایطی فراهم شود که کودکان وخصوصا کودکانی که بین ۳ تا ۵ سال سن دارند بیشتر اوقات را در خارج از زندان به سربرند”.

رئیس سابق کانون اصلاح و تربیت با تاکید براینکه نمی‌دانم آیا بین کودکان در زندان افرادی وجود دارند که به سن مدرسه رسیده باشند، خاطرنشان کرد: “اگر چنین است این موضوع خطرناک بوده و برای این گروه از کودکان نمی‌توان سرنوشت خوشایندی را تصور کرد”.

مقاره عابد تصریح کرد: “کودکان باید در جامعه زندگی کنند نه اینکه ساعات عمرشان را در زندان بگذرانند واین شیوه موجب پایمال شدن حقوق آنان می‌شود زیرا این حق ذاتی و متعلق به کودک است و سلب چنین حقی ظلم مضاعفی است که علاوه بر آنچه والدین در حق این کودکان کرده‌اند، از طرف مسئولین نسبت به آنان روا داشته می‌شود”.

وی تاکید کرد: “یکی از تذکرات و ملاحظات کمیته حقوق کودک سازمان ملل (CRC) نسبت به مسائل کودکان در کشور ما موضوع نگهداری کودکان همراه مادر در زندان است و این کمیته تاکید داشته که ما نباید کودکان را در زندان‌ها نگهداری کنیم”.

این فعال حقوق کودک در پایان خاطرنشان کرد: “بخشی از این کودکان به دلیل عدم وجود امکانات در زندان نگهداری می‌شوند که این موضوع نادیده گرفتن حق ذاتی کودکان است”.

گزارشی از آخرین وضعیت سعید ملک پور از متهمان جرایم سایبری

خبرگزاری هرانا – نهادهای امنیتی پس از حدود هشت سال تحمل حبس همچنان از آزادی زودهنگام یا موقت سعید ملک پور، زندانی جرائم ساپبری محبوس در زندان اوین ممانعت بعمل می آورند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دادستانی تهران در گفتگو با نزدیکان آقای ملک پور مدعی شده است، درخواست عفو، مرخصی و آزادی مشروط سعید ملک پور زندانی محکوم به حبس ابد و نیز هفت سال و نیم زندان را برای موافقت با اطلاعات سپاه پاسداران در میان گذاشته است، این نهاد امنیتی نیز مخالفت خود را با تمام درخواستهای آقای ملک پور برای عفو یا مرخصی اعلام داشته است.

خواهر سعید ملک پور با اعلام این خبر در مورد آخرین وضعیت حقوقی وی در گفتگو با گزارشگر هرانا گفت: “همانطور که همیشه گفته ام سعید بی گناه است و سپاه پاسداران به جز اعترافات اجباری زمان بازجویی هیچ مدرکی ندارد. درخواست عفو و آزادی مشروط و یا حتی مرخصی او نیز توسط دادستانی به اطلاعات سپاه پاسداران ارجاع شده و سپاه با آنها مخالفت کرده است.”

این در حالی است که تلاش ها و درخواست خانم ملک پور از دولت کانادا نیز در خصوص کمک به این پرونده بی نتیجه مانده است.

خواهر این فارق التحصیل دانشگاه صنعتی شریف همچنین در ادامه گفتگو خواستار انتشار و رسانه ای شدن تلاش هایش شد و افزود: “خیلی امیدوار بودم که دولت جدید و لیبرال کانادا در این مورد به ما کمک خواهد کرد. به نخست وزیر کانادا آقای جاستین ترودو و وزیر امورخارجه آقای استفان دیون نامه نوشتم. دفتر آقای ترودو از من خواستند درخواست خود را به وزارت امور خارجه کانادا بدهم. آقای دیون هم بعد از سه ماه جواب من را داد. در این مورد اظهار تاسف کرده و طوری وانمود کردند که انگار هیچ اطلاعی از این پرونده ندارند و گفتند چون سعید شهروند کانادا نیست، ما کاری نمی توانیم بکنیم. این یک شوک برای من بود و اصلا چنین انتظاری نداشتم و هم اکنون دستم بسته است و نمی دانم از کجا باید درخواست کمک کنم.”

سعید ملک پور در مهرماه ۱۳۸۷ در تهران دستگیر شد و از سوی بخش سایبری سپاه پاسدارات به مدیریت سایت‌های پورنوگرافی فارسی‌زبان متهم شد. تبلیغ علیه نظام، توهین به مقدسات، توهین به رهبری، توهین به رئیس جمهور، ارتباط با گروه‌های معاند نظام و فساد فی الارض از جمله اتهاماتی بود که برای سعید ملک‌پور در نظر گرفته شد و در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب اسلامی بابت آن اتهامات به اعدام بعلاوه هفت سال و نیم حبس تعزیری محکوم شد، این حکم در دی ماه ۱۳۹۰ در دیوان عالی کشور تأیید شد و در ۲۷ بهمن ۱۳۹۰، برای اجرای احکام ارسال شد ولی بعدا با یک درجه تخفیف حکم اعدام به حبس ابد تبدیل شد.

سعید ملک پور طی نامه ای از درون زندان گفته است که از زمان بازداشت به مدت ۳۲۰ روز در حبس انفرادی، بدون ملاقات و بدون دسترسی به کتاب و روزنامه به سر برده و تنها یک جلد قرآن، یک مهر و یک بطری آب در اختیار داشته است و در تمام این مدت زیر فشار و شکنجه بوده است. پدر او در آخرین روزهای اسفند ۸۷ فوت کرده ولی حدود ۴۰ روز بعد در یک تماس تلفنی ۵ دقیقه‌ای از این امر مطلع شده است.

بازجویان با فشار و نیز طرح این مساله که فیلم‌های مصاحبه برای دریافت بودجه پروژه گرداب سپاه پاسدارات است و وعده آزادی با وثیقه او را راضی به اعتراف تلویزیونی کرده‌اند و پخش این اعترافات بدون پوشش صورت و در فاصله روز سوم تا هفتم درگذشت پدرش ضربه سختی به خانواده او وارد آورده است.

ملک‌پور همچنین گفته است در صورت بررسی پرونده توسط کارشناس کامپیوتر و اینترنت می‌تواند بی‌گناهی خود را ثابت کند.

هشدار و اعلام حمایت زندانی سیاسی افشین بایمانی از وضعیت دو زندانی ایرج حاتمی و فرید آزموده

زندانی سیاسی افشین بایمانی ار زندان گوهردشت کرج به حمايت ازدو زندانی فريد آزموده و ايرج حاتمي که شانزدهمین روز اعتصاب غذای خود را میگذرانند،در نامه ای شروع اعتصاب غذايش را اعلام كرده است.

متن کامل نامه در زیر از نظرتان می گذرد:

من افشین بایمانی در منتهای احساس نگرانی از وضعیت دوست و همبندی شجاع و غیرتمندم که وضعیت امروزش در بهداری زندان بسیار پریشانم کرده، ضمن همدردی با ایشان نسبت به وضعیت به شدت خطرناک او هشدار داده و به اطلاع می رسانم که: من با آقای ایرج حاتمی مدت ٤ سال را در یک بند حبس کشیدم و به خوبی می دانم که چگونه بعد از محاکمه حتی از کلیه حقوق زندانیان عادی هم محرومش کرده اند. چگونه ٢ تا ٣ سال زندان را که اساسا هم در انفرادی بوده، زورگویانه و خودسرانه از مدت زندان ایشان حذف و اساسا در حکم نهایی محاسبه نشده و به تصریح به او گفته اند که: آن ٢، ٣ سال حساب نیست!! از نزدیک شاهد بوده ام که به خاطر اعتراض به بی عدالتی ها و بی انصافی ها تنبیه شده، و به خاطر اعتراض به وضعیت زندان به بندهای خطرناک منتقل شده و بارها توسط زندانیان اجیر شده مورد ضرب و شتم قرار گرفته و حتی سر و صورت او را با سیگار سوزانده بودند. و چگونه به خاطر حمایت از یک گزارش حقوق بشری از گزارشگر ویژه (احمد شهید) با ضرب و شتم گارد زندان به بندهای دیگر منتقل شده... هر انسانی بعد از این همه تحمل ظلم و تعدی در یک جا بالاخره کاسه صبرش تمام می شود و چون هیچ مرجع دادخواهی وجود ندارد دست به کارهای خطرناک و آسیب رساندن به خود می زند... اینبار اما چون می داند که به طور واقعی قصد از بین بردن و " کشتن سفید" او را دارند ... و این را بارها به طور غیر مستقیم به او گفته اند، آن طور که خودش گفته ، اجازه نمی دهم مرا مثل بقیه بی سر و صدا و تحت عنوان "نزاع جمعی" ، "مصرف دارو ، سکته و ... " بکشند، خودم با اعتصاب غذا تا مرگ این همه ظلم، و اجحاف به زندانیان به طور خاص ( گوهردشت کرج ) را به گوش جهانیان می رسانم.

اینجانب افشین بایمانی بعد از ١٦ سال در زندان بودن، چون از همه این حقایق آگاه بوده ام و می دانم که این سرنوشت همه زندانیان است، (چون هیچ فریاد رسی ندارند) از خواسته های به حق و اولیه (از جمله تامین جانی در زندان) آقایان ایرج حاتمی و فرید آزموده حمایت و در حمایت از آنها، هم دست به اعتصاب غذا می زنم چون ظلم و ستمی که به آنها می شود به خاطر دفاع از اولیه ترین حقوق همه ما زندانیان هم هست و من هم مثل همه زندانیان دیگر از آنها حمایت می کنم و خواستار توجه کلیه مجامع حقوق بشری به وضعیت خطرناک این دو زندانی هستم.

افشین بایمانی - زندانی سیاسی زندان گوهردشت کرج - نهم فروردین ١٣٩٥

زندان رجایی شهر؛ نگهداری تعمدی زندانیان زخمی در محیط غیربهداشتی

خبرگزاری هرانا – از چند روز پیش، مسئولین زندان رجایی شهر بعنوان تنبیه، تعدادی از زندانیان زخمی را در محیط فاقد روشنایی و محروم از دریافت لوازم و امکانات نظافت فردی و محیطی و نیز بصورت محروم از دریافت خدمات درمانی نگه می دارند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، تعدادی از زندانیان که گفته میشود متهم هستند در روزهای اخیر در یک نزاغ جمعی در زندان رجایی شهر مشارکت داشته اند برخلاف قوانین جاری بصورت خودسرانه با تصمیم مسئولان زندان در سالن سی و سه اندرزگاه ده این زندان در شرایط غیرانسانی نگهداری میشوند.

این زندانیان در محیطی فاقد روشنایی نگهداری میشوند و در حالی که تعداد نامعلومی از آنان به دلیل مشارکت در نزاع دچار جراحت هستند و از دریافت خدمات پزشکی و اعزام به بهداری نیز محروم نگه داشته میشوند.

زندانیان مورد اشاره که به تازگی به این محل منتقل شده اند درخواست دریافت لوازم نظافتی برای تمیز نمودن محل اسکان خود را از افسر تگهبان وقت داشته اند، با اینحال به آنان گفته شده است مسئولان زندان دستور اکید داده اند هیچ وسیله نظافتی در اختیار آنان قرار نگیرد. این در حالی است که بند مذکور بصورت همیشگی شاهد حضور حشرات بیماری زا چون ساس و سوسک و شپش بوده است.

دومین روز اعتصاب غذای حسین رونقی ملکی در پی محرومیتهای درمانی

خبرگزاری هرانا – بستگان حسین رونقی ملکی، زندانی عقیدتی و بیمار زندان اوین از آغاز اعتصاب غذای او در این زندان خبر می دهند، احمد رونقی ملکی، پدر حسین نیز امروز اعلام کرده است در صورت ادامه وضعیت، وی نیز همراه پسرش دست به اعتصاب غذا خواهد زد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حسین رونقی ملکی وبلاگ‌نویس و زندانی بیمار زندان اوین که با وجود توصیه های پزشکان زندان و خارج از زندان و پزشکی قانونی باید بیرون از زندان تحت درمان قرار بگیرد، به دلیل کارشکنی در روند درمانش از دیروز ۷ فروردین دست به اعتصاب غذا زده است.

یکی از نزدیکان خانواده رونقی ملکی در این‌باره به گزارشگر هرانا گفت: “خانواده ملکی برای پیگیری کار حسین در دادستانی به تهران رفته اند و پدر حسین امروز اعلام کرده است در صورت ادامه این وضعیت وی نیز همراه پسرش دست به اعتصاب غذا خواهد زد.”

این منبع مطلع در مورد دلیل اعتصاب غذای حسین رونقی همچنین افزود: “حسین از قبل از عید بدون هیچ درمان و دارو و اعزامی در زندان مریض احوال مانده است، برای آزادی یا مرخصی نوروزی‌اش هم هیچ اقدامی انجام نشده و به خانواده اش هم هیچ جوابی نمی دهند. حسین به صورت غیرقانونی در زندان است، حکم حسین در آن زمان متوقف شده بود و هم از طرف پزشکی قانونی عدم تحمل کیفر گرفته بود، و هم عفو گرفته بود و همچنین آزادی مشروط بر اساس مواد ۵۰۴ و ۲۹۷ داشت اما هیچ‌یک از آن‌ها اجرا نشد. این درحالی است که مسئولین زندان اوین نیز حسین را با تهدید و توهین، اذیت می کنند.”

وی در مورد وضعیت بیماری های حسین رونقی در ادامه گفت: “برای مشکل کمر و مهره‌هایش باید تحت درمان و آزمایش ام‌آر‌آی قرار بگیرد، برای غلظت خونش هم باید تحت آزمایش و درمان قرار بگیرد، یکی از کلیه هایش را که در زندان از دست داد و آن یکی هم که کار دو کلیه را انجام می دهد، عفونت کرده و ورم دارد و با این روند تنها کلیه اش هم از دست می رود. با وجود این‌که تمامی مدارک به دادستانی ارائه شده است، اما هیچ اقدامی تاکنون صورت نگرفته است.”

لازم به ذکر است، این زندانی عقیدتی و بیمار زندان اوین روز چهارشنبه ۱۹ اسفند‍ به خاطر مشکل مهره ها و کمر، به مطب متخصص ارتوپد برده و بعد از معاینه به زندان انتقال داده شده بود.

«آنژین قلبی، مشکل کلیه، ورم صورت، خونریزی معده، غلظت خون، عفونت چشم، مشکل ریوی و تنفسی» از جمله مشکلات دیگری است که خانواده رونقی بر اساس آن درخواست صدور گواهی عدم امکان تحمل کیفر کرده‌اند.

پدر حسین رونقی ملکی پیش‌تر به گزارشگر هرانا گفته بود: “پسر من به دلیل بیماری ها و مشکلات جسمی فراوان و به دلیل کمبود امکانات پزشکی نباید در زندان بماند.”

حسین رونقی ملکی فعال حقوق بشر و وبلاگ نویس، درتاریخ بیست و دوم آذر ماه ۱۳۸۸ بازداشت شد.

شعبه‌ی ۲۶ دادگاه انقلاب پس از گذشت ۱۰ ماه از بازداشت در بند دو-الف اوین، در تاریخ سیزدهم مهر ماه ۱۳۸۹ او را به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم کرد. اتهامات او در دادگاه «عضویت در شبکه ایران پروکسی، توهین به رهبری و توهین به رئیس جمهوری» عنوان شد.

این حکم در شعبه‌ی ۵۴ دادگاه تجدید نظر تأیید شد و حسین رونقی پس از آن به بند ۳۵۰ اوین منتقل شد.

این زندانی هم اینک بر خلاف اصل تفکیک جرائم، بدون رسیدگی پزشکی و در شرایط نامناسب در بند هفت زندان اوین محبوس است.