محکومیت یک شهروند بهایی به زندان و تبعید

خبرگزاری هرانا – دادگاه انقلاب اهواز شمیم روحانی، از شهروندان بهایی را به یک سال زندان و تبعید از استان خوزستان محکوم کرد.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دادگاه انقلاب اهواز یک شهروند بهایی به نام «شمیم روحانی» را به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «عضویت در تشکیلات مذهبی بهایی» به یک سال حبس تعزیری و پس از آن تبعید از استان خوزستان محکوم کرده است.

گفتنی است، در حکم صادره مدت تبعید ذکر نشده و معلوم نیست این شهروند بهایی خوزستانی برای چه مدت باید نفی بلد را تحمل نماید.

قابل ذکر است شمیم روحانی در آبان ماه سال ۱۳۹۲ بازداشت و پس از چند ماه به قید وثیقه آزاد شد و حکم مزبور بر اساس همین پرونده صادر شده است.

سه شنبه های اعتراضی مقابل سفارت ننگین جمهوری اسلامی تجمع فعالین سیاسی در حمایت از زندانیان سیاسی و اعتراض به رژیم دیکتاتور حاکم بر ایران خواستار سرنگونی جمهوری اسلامی شدند استکهلم 2014.07.01

ضرب و شتم خانواده بهنام ابراهیم زاده فعال کارگری محکوم است دستگیری، آزار و شکنجه کارگران و فعالان کارگری نقض حقوق بشر

بهنام ابراهیم زاده یک فعال کارگری است که سالهاست در سیاهچالهای رژیم ولایت فقیه گرفتار است. روز یکشنبه 7 تیر، خانواده این کارگر زندانی، بعد از تحمل ضرب و شتم ماموران، محل سکونتشان مورد یورش قرار گرفت.
هم اکنون تعداد زیادی از فعالان کارگری تنها به جرم دفاع از خواسته های بر حق خود در زندان و زیر فشار، آزار و اذیت قرار دارند. رضا شهابی کارگر زندانی بیش از 25 روز است در اعتراض به وضعیت غیر انسانی خود در اعتصاب غذا به سر می برد.
شاهرخ زمانی کارگر زندانی و فعالان کارگری دیگری را که در زندان به سر می برند باید به لیست بلند زندانیان سیاسی در رژیم ولایت فقیه اضافه کرد.
دستگیری سعید شیرزاد، کارگر و فعال برای حقوق کودکان کار را هم باید به شمار کارگران زندانی اضافه کرد.
دستگیری، آزار و شکنجه کارگران و فعالان کارگری نقض حقوق بشر و محکوم است. جمهوری اسلامی عضو سازمان جهانی کار است و باید کنوانسیونهای این نهاد بین المللی را رعایت کند. دستگیری فعالان کارگری به دلیل تلاش برای رسیدن به حقوقشان نقض این کنوانسیونهاست. به همین دلیل رژیم جمهوری اسلامی باید در لیست سیاه سازمانی جهانی کار به دلیل نقض حقوق نیروهای کار قرار گیرد.

زینت میرهاشمی

با درد و رنج هاي ريحانه جباري زنداني بيگناه زير حكم اعدام

چند روزی بود که تماس تلفنی با ریحانه دچار اختلال شده بود . امروز به دیدنش رفتم . مثل همیشه نبود . تسلیم بیخوابی شده و در همان اتاق که " از بالا " دستور داده بودند سکونت دارد . بیست و چهار ساعته زیر نظر " چشم پنهان" . دوربین مدار بسته . فشارهای دیگر هم شاخ و دم ندارند .
از راست و دروغهایی که در هم آمیخته شاکی بود . حتی به نوشته های من هم اعتراض کرد . دیگران برایش گفته اند که چه مطالبی منتشر شده . از طرف من و کسان دیگر . خودش دنبال آرامش نصفه و نیمه ای است که اکنون به هم خورده و بی قراری به جایش آمده .
گفتم چرا غمگینی؟ گفت کاش یا بمیرم یا برگردم به خانه . حد وسط ، زندانی بودن ، دیگر قابل تحمل نیست . گفتم من سالهاست به همین حد وسط قانعم . گفت تو تویی و من من . تو قانعی و من خسته .
جمله ای گفت :" باران در تهران ،‌سیل در شهر ری را به دنبال دارد ".
برایش نگفتم که من هم خسته ام ولی با زمان و فرسایش ناشی از آن میجنگم . چون عاشق توام .چون تو را میخواهم . چون نتوانسته ام راضی شوم به هیچ رضایی به جز آزادی تو . چون رویایی به جز دیدنت در خانه مان ندارم . چون آرزوی تکرار سفری دیگر به شهرهای دور و نزدیک ایران با همسفری تو را دارم . چون تو فرزند منی و هیچ مادری طاقت دیدن جای خالی بچه اش را ندارد . من نگفتم و او ندانست . او گفت و من دانستم که گاهی ارزش واقعی زندگی گم میشود در هیاهوی بسیار برای هیچ .

از فيسبوك خانم شعله پاکروان مادر ریحانه

نگار حائری در زندان زنان شهر ری

خبرگزاری هرانا – نگار حائری، دختر ماشالله حائری جهت اجرای حکم بازداشت و به زندان زنان شهر ری منتقل شده است.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، خانم حائری به جهت اجرای حکم یک سال حبس تعزیری که از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی پیرعباس صادر شده بود، بازداشت و روانه زندان زنان شهر ری شده است.

نگار حائری دختر ماشالله حائری است که هم اکنون در زندان رجایی شهر تحمل حبس میکند،

وی پیشتر در اردیبهشت ماه ۱۳۹۰ و تیر ماه ۹۱ بازداشت و با قرار وثیقه آزاد شده بود.

يكي از هموطنان ميگويد: "ببین کارمون به کجا رسیده که ماموره امروز تو خیابون ولیعصراومده جلومو گرفته می گه، دهنتو باز کن ببینم روزه‌ای یا نه؟؟؟‌ "

مخالفت شهروندان با برخورد نيروی انتظامی با روزه‌خواران

یکی از کابران دیگر می‌نویسد: « اگر شما مقابل شخصی که گرسنه است و از نظر مالی توانایی خرید غذا را ندارد، غذا بخورید کاری بر خلاف اخلاق انجام داده‌اید، اما کسی که روزه می گیرد، نمی‌تواند انتظار داشته باشد که دیگران در برابر چشم او چیزی نخورند. برخورد پلیس از مصادیق دخالت بی حد و مرز در زندگی شخصی دیگران است. آن‌ها نمی توانند تحمل کنند که سایرین مثل آن‌ها رفتار نکنند.»

یکی دیگر از کاربران شبکه‌های مجازی در واکنش به این صحنه‌ها می‌نویسد: «شرم آور است که این ماموران با چهار ستاره روی شانه‌هایشان به‌جای این‌که در فکر امنیت مردم باشند، فقط دنبال این هستند که ببینیند کسی در خیابان آب می خور‌ه یا نه.»

کاربر دیگری می‌نویسد: «من در ایام ماه رمضان به بسیاری از کشورهای آسیایی مسلمان سفر کردم. درهیچکدام خوردن و آشامیدن در خیابان‌ها درزمان روزه ممنوع نیست. هیچ کس کاری به کسی ندارد، حتی دولت و پلیس. رستوران‌ها باز هستند، فقط مشروب فروخته نمی‌شود. این‌جا اما همه چیز زوری است. بهشت هم اجباری است. اینجا پادگان ایران است.»

کاربر دیگری هم به مقایسه ماه رمضان در ایران و بقیه کشورهای اسلامی پرداخته و در بخشی او نوشته‌اش آورده است: «در همه کشورهای اسلامی ماه رمضان، ماه جشن است اما در ایران همه چیز با عذاب همراه است.ٰ»

با آغاز طرح برخورد با تظاهر به روزه‌خواری از سوی پلیس امنیت در ایران مخالفت‌های بسیاری از سوی کاربران در شبکه‌های اجتماعی صورت گرفته است. مخالفان این طرح به فقدان قانون مشخصی برای برخورد از سوی پلیس انتقاد دارند. عکس‌های بیشتر در سايت دويچه وله: http://dw.de/p/1CSqI

سه شنبه های اعتراضی مقابل سفارت ننگین جمهوری اسلامی استکهلم 01-07-2014